Doorgaan naar hoofdcontent

Een boek? Een boek!

Enige tijd geleden moest de zoon een spreekbeurt geven. Gierende stress alom, dat snapt u. Het thema was echter snel gekozen: Dinosaurussen! Maar mama moest wel coachen bij de voorbereiding. Want zij heeft immers geschiedenis gestudeerd (Middeleeuwen en Dino's: blijkbaar één pot nat).

Dus moeder dook vol ijver haar goed gestoffeerde boekenkast in en kwam met een didactisch volledig verantwoord werk aanzetten. De zoon keek haar zwijgend aan, zuchtte eens diep, rolde met zijn ogen en merkte fijntjes op: "Mama, ik kijk wel even op Google!".
Ja, wie is er nu zo ouderwets om met een boek aan te komen zetten?

Tante's wereld stortte ineen! Wat een hoogmoed! Een boek aan de kant schuiven? Heiligschennis!Maar ze staat niet alleen. Ook voor andere ouders is het knap lastig om uit te leggen wat een boek nu precies voor heeft op een computer. Kijk (en grinnik) maar even mee:



En dan te bedenken dat het zelfs in de Middeleeuwen, bij de opkomst van het boek, nog behoorlijk tricky was om uit te leggen hoe dat ding werkte. Niet iedereen kon daar meteen mee aan de slag. Vandaar de helpdesk:



Helpdesks zijn vandaag niet meer nodig, want we hebben te maken met digital natives. En die stellen zo hun eisen aan bibliotheken:



Maar, wil u uw kroost echt overtuigen van het feiten dat boeken je vleugels geven? dat ze je inspireren, uit het slop kunnen halen en kunnen troosten. En dat ze dus heel wat zorg en liefde verdienen? Ga er dan even voor zitten en laat hen het volgende supermooie filmpje zien (kwestie van hen met eigen middelen te bestrijden...)


Reacties

  1. :))) Tof gedaan! Ik kan het zo voor me zien.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een heerlijke verzameling video's bij elkaar. Ik kende de meeste al, maar toch weer gekeken met een glimlach :)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De aanslag – Harry Mulisch

Dit is een boek dat de meesten van ons ooit gelezen hebben, als verplichte kost op school. Ondergetekende in elk geval. Ik sleepte het verhuizing na verhuizing mee, zonder het ooit te herlezen. Maar vorige week, na een aantal lamentabele leeservaringen, nam ik het weer eens ter hand. En ik was er helemaal ondersteboven van. Hierbij dus vijf redenen waarom ook u het boek ook nog eens zou moeten herlezen. De taal! Wat een schitterend Nederlands sprankelt er van de bladzijden af. Zorgvuldig gekozen bewoordingen, soepele zinnen, rake beschrijvingen. Zonder populaire vuilbekkerij of gortigheid, maar evenmin gortdroog. Als ik zoiets lees denk ik: ja, het Nederlands is toch een mooie taal! Het trauma : want daar gaat dit boek uiteindelijk over. Hoe komt een mens een drama te boven? Door het te negeren, denkt de hoofdpersoon en daar komt hij een heel eind mee. Maar op verschillende momenten in zijn leven gebeurt er – overwachts – weer iets waardoor hij het drama toch onder ogen m...

De boeken van je leven - leesclubleuks

Zoals ik vorige week al vertelde, vroeg Judith me welke boeken mijn  leven hadden veranderd. Geen makkelijke vraag, omdat ik van mening ben dat elk boek je een beetje zou moeten veranderen, of toch anders zou moeten laten kijken. In die zin zou dus het opnoemen van de laatste vijf boeken uit mijn lectuurpakket al voldoende moeten zijn. Maar dan ben ik snel klaar natuurlijk en Judith verwacht vast een beetje meer inspanning van me. Dus, na rijp beraad, heb ik de vraag van Judith een beetje aangepast. En ben ik na gaan denken over welke boeken typerend waren voor een bepaalde fase in mijn leven. Wat las ik toen ik 10, 20 of 30 was? Wat zegt dat over mij? En welke voornemens heb ik voor het komende decennium? Voila, een nieuw leesclubideetje borrelde op: teken een levenslijn en noteer de boeken die je doen terugdenken aan weleer. En, beste mensen, zie hier het handgemaakte resultaat: Een beetje toelichting bij de keuzes die ik maakte (want die zijn ook bij deze formu...

Spaar de Spotvogel – Harper Lee

Er zijn zo van die echte klassiekers die een mens blijkbaar gelezen moet hebben, en die mij om één of andere redenen volledig ontgaan. Noem het blinde vlekken, gaten in mijn cultuur of gewoon totaal wereldvreemd, maar to kill a mockingbird stond niet op mijn radar. Er was enige massahysterie bij het verschijnen van de opvolger voor nodig om mij wakker te schudden: dit moest op mijn leeslijstje. En inderdaad, Spaar de spotvogel is een boek dat me bijzonder heeft aangegrepen en dat ik niet snel zal vergeten. Maar het etiket “meesterwerk” was wel nodig, want anders had ik het waarschijnlijk na een pagina of honderd opzij geschoven. Want in het eerste deel van dit boek gebeurt er niet zo gek veel. Drie kinderen spelen buiten, plagen een kluizenaar en vallen uit bomen. Ze lezen voor aan een lastige ouwe tante en vervelen zich te pletter op school. Geweldige schets van het leven in een klein Amerikaans stadje anno 1935, maar niet meteen Pullizer-materiaal. Dacht ik. Maa...