[ Wat voorafging: Op zoek naar de ware Jacoba stortte Ferdinand zich op een wildbreiproject. Dat was heel leerrijk, maar toch ook niet helemaal zijn ding. Hij haakte dus af en gooit vandaag het roer om] Na het haakdebacle had Ferdinand het liefste uitgehuild bij den Dave. Die had echter net een coachingtraject uitgewerkt voor een Triceratops met een burn-out en kon zich dus onmogelijk vrijmaken. Wel mompelde hij nog vaagweg iets van "alle zeilen bijzetten" of zo. "Dat is het", dacht Ferdinand, "Het ruime sop! De woeste baren! De zilte zeelucht! Met de wind in de zeilen op weg naar verre oorden, met kokosnotenbomen en onontdekte kikkersoorten! Stormen overwinnend, de golven doorklievend. Ja, dàt is het ei van Columbus". En aangezien onze Ferdinand echt een romanticus is, zag hij het al hélémaal voor zich! Hij zelve stoer aan het roer van een driemaster, onverstoorbaar starend in de verte. Of een leniger versie vlotjes klimmend in de touwen en verreki...