[Wat vooraf ging: Ferdinand en Frederika hebben ambras. En niet te zuinig. En dus zijn ze nu gesplit. Elk met een kwaad hoofd terug naar huis, is dit het einde van het verhaal?] Nog steeds ietwat sikkeneurig moest Ferdinand de draad weer oppikken. En dan bedoelen we de draad van het dagelijks leven. En het was op z'n minst "verfrissend", na de tropische broeierige hitte de ijsprik hier ten lande. Ferdinand is trouwens wat we een nieuwe man zouden noemen. Hij werkt dan ook normaliter met veel plezier in de kikkeropvang. De hele dag rondhossen met een uitgelaten bende kikkerdril geeft hem doorgaans veel energie. Maar, ik weet niet, vandaag waren de guppies niet iets té enthousiast, té uitbundig, té rumoerig. Ferdinand zuchtte diep (en keek melancholisch inde camera, zoals u ziet) Aan de andere kant van de stad boog Frederika zich weer over haar eerste kaak. Een uitschuiver in de sneeuw had immers een interessante breuk opgeleverd. Zoiets noemt Frederika wel eens ...