De Theetante

  Sinds enkele jaren is Leuven bezaaid met boekentillen . Binnenkort wordt de 50 ste plechtig ingehuldigd, waarvoor driewerf hoera! Bij mij in de buurt zijn er een stuk op vijf en ik heb daar al heel fijne ontdekkingen gedaan. Vorige week trof ik op weg naar mijn werk De dochter aan. ”Een uitgave voor scholieren” stond er op de achterflap. Nu had de scholier in kwestie zich niet uitvoerig in dit boekwerk verdiept, lijkt me (of het moet een hele, héle nette scholier zijn geweest). Geen kreukels, geen potloodstreepjes en geen ezelsoren te bekennen. Wat zielig! Dit boek mocht dus mee. En daar kreeg ik zeker geen spijt van.   Al snel bleek: dit boek stond destijds niet voor niets op de leeslijst, want het is een prachtig verhaal over een grote, onbegrepen liefde, over schuld, schaamte en verraad. En het is ook nog eens heel spannend, dus tel uit je winst!   Het verhaal   De dromerige Max ontmoet tijdens een rondleiding in het Anne Frankhuis de...

Er zijn vertellers die je meteen vastgrijpen met een spanningsboog van jewelste. Je wil weten hoe het afloopt en leest dus als een razende door naar de finish. Andere vertellers zijn bedaarder: zij schetsen eerst keurig de personages, hun omgeving en hun eigenaardigheden. Pas als de contouren duidelijk zijn lokken ze hun hoofdpersonen uit hun tent, en voor je er erg in hebt, ben je als lezer in een verhaal gerold. En dan was er Jane Gardam, en die pakte het weer helemaal anders aan. Geen prikkelende flashforewards of beschouwende situatieschetsen in haar " Op de kilippen ". Hier val je als lezer met de deur in huis.  Je slaat het boek open en reist mee met de achtjarige Margaret en het kindermeisje Lydia, op pad in het bos. Daar worden vreemde dingen gezegd en kruisen bizarre mensen je pad. Wat dat allemaal te betekenen heeft is onduidelijk, waartoe het leiden moet evenzeer. Ook de volgende hoofdstukken zijn aanvankelijk vol vraagtekens. Waarom springen we ineens o...