Theetante vertoeft wekelijks heel wat uren op de trein. Deels uit onkunde, want ze kan niet autorijden. Maar ook uit overtuiging. Want, zeg nu zelf, nergens kan je heerlijker lezen dan op de sporen. En je kunt ook zo fantastisch mijmeren terwijl het landschap aan je voorbij snelt. En ondanks al het gemopper op vertragingen en andere spoorellende, blijft tante overtuigd: een treinreis is verwennerij! Even een soort time-out uit het drukke bestaan: je zweeft tussen vertrek en aankomst. Het leven staat even on hold (net als het volume van tantes telefoon trouwens). Dat soort vlees-nog-vis momenten, waarin je het ene stadium al hebt verlaten, maar nog onderweg bent naar het volgende, vinden antropologen razend interessant. Ze noemen het verrukt “liminale fases”, naar “ limen ” Latijn voor drempel. Klassieke drempelmomenten zijn bijvoorbeeld de pubertijd, of het huwelijk: als je de drempel over bent, ben je voorgoed veranderd. Op reis zijn, onderweg zi...