De Theetante

Voor de theekopjes was de vakantie een beetje een beproeving. We gaan daar niet flauw over doen. Je zal maar twee historici als ouders hebben. Twee mediëvisten dan nog. En rondrijden in een streek vol Romaanse kerken. Die ouders willen natuurlijk overal in. Ellenlang rondneuzen. Duizenden foto’s maken. En kirren van puur genot bij elk (ja elk) Romaans kapiteeltje. Zucht. Maar toen dacht het oudste theekopje: ” if you can’t beat them, join them ”. En hij begon te vragen wat er nu precies allemaal te zien was, en wat daar nu zo bijzonder aan was. Tot zijn grote verbazing bleken er allemaal fijne verhalen achter schuil te gaan. Daniel in de leeuwenkooi, Adem en Eva, de ark van Noach. Spannend! En geïllustreerd. Met her en der een draakje of een tonguitstekend duiveltje. Dat gaf theetante alle kansen om het verhaal extra mooi te vertellen. De theekopjes luisterden ademloos toe. Op de drempels van de kathedraal van Bourges volgden ze de lotgevallen in het aards paradijs. Ze leefd...

Nu het al vroeg donker wordt, is het weer tijd voor een goed verhaal. Vaak betekent dat voor de theetante dat ze een boek ter hand neemt en vervolgens alles en iedereen vergeet (echt heel negatief voor haar sociale leven, een goed boek)! Zo is het voor de zoon binnenkort weer tijd voor de jaarlijkse Harry Potter sessie - deel drie. En de afspraak luidt: eerst het boek, dan de film! Hoe heerlijk het is om zelf echt naar een verhaal te luisteren, dat was theetante een beetje vergeten. Totdat ze op een avond in Alden Biesen een professionele “storyteller” aan het werk zag. Theetante viel van de ene verbazing in de andere: hoe veel een mens kan oproepen met alleen tekst en een expressief gezicht! Back to basics? Want, ja zo is het toch allemaal ooit begonnen: een verhaal van stoel tot stoel zonder medium ertussen (en met een knetterend vuur erbij?) Is dat in deze over-virtuele tijden met alle special effects en visueel vuurwerk juist weer verfrissend? Er zijn heel interessante bl...