Ondertussen vertoeft tante al bijna twee decennia in het schone Leuven. Of, zoals haar moeder dat zo mooi placht uit te drukken “ze heeft er heel wat stapjes liggen”. En zo komt het dat een wandeling door de stad meteen ook een beetje een wandeling door de herinnering is. Want ja, daar ging ze als student uit, daar kwam ze met de theekopjes toen ze nog ukjes waren, en daar, is ze onlangs op een ijsrijke dag van haar fiets gedonderd, au! Eigenlijk heb je twee soorten steden. Enerzijds de geplande stad, van stedebouwkundigen en ruimtelijke ordelijken. Die van bovenaf plannen, structuur geven, grote lijnen trekken. En dan is er die tweede stad, de geleefde stad, stad van herinneringen, van linken naar mensen en gebeurtenissen. Stad van ervaring en van doelloos slenteren. En in die tweede stad, vol mijmering en gedachten, kan het soms gebeuren dat één plaats meerdere betekenislagen krijgt. Het stadspark bijvoorbeeld is zowel de plaats waar tante op zomerse dagen zat te studeren, waa...