Dit is Jan. Ouwe Jan. Al eeuwen trotseert hij de zwaartekracht. En hij wint. Nog steeds. De Ouwe Jan is één van de markante torens van Delft. En dat is dan weer de geboorteplaats van tante. Waar zij ondertussen alweer een decennium niet was geweest. En die ze derhalve tot welhaast mythische proporties had opgeblazen. En walhalla van Vermeer, koningshuizen en Delfts Blauw. Een paradijs van zeventiende-eeuwse grachten waar wetenschappers als Hugo Grotius en Anthoni Van Leeuwenhoeck eertijds grenzen verlegden. Hoog tijd dus om weer eens polshoogte op te nemen, dacht tante. En dus reisde ze deze kerstvakantie nog eens af naar haar geboortegrond. Om de theekopjes eens te laten zien waar hun gekke moeder eigenlijk vandaan komt. En om de sfeer van weleer op te snuiven. Veel was inderdaad hetzelfde gebleven. De Oude Jan balanceerde nog steeds. De grachten waren prachtig en het stadhuis kon nog steeds op tegen haar grote zus in Antwerpen (van dezelfde architect!). Maar toch werd het g...