" De pahaden op, de lahanen in, vooruit met flinke pas! " Ik hoor het mijn moeder nog zingen op mening schaduwrijk bospad. Mijn ouders waren allerminst sportief, en toch hielden ze erg van wandelen. 's Avonds een ommetje om na de koffie en op vakantie -hops- de velden in. Soms met gezang, vaker gewoon in stilte genietend van het groen. En af en toe sprongen ze zelfs vrolijk over een beekje. Stel je voor! Zo komt het dus dat ook ondergetekende graag en vaak haar wandelschoenen aantrekt. Elke week minstens twee keer een flinke frisse neus halen, uitwaaien en helemaal opgewekt weer thuis aan de thee. Zo doen we dat! Een voorgevoel... Dus toen er een boek langskwam dat over wandelen gaat, was mijn interesse meteen gewekt. Al heb ik geen ervaring met bergbeklimmen, ik had wel zin in een heerlijk boek over mijmeren bij bergbeekjes en zo. Ik wist het zeker: dit was hét boek dat ik in drukke tijden nodig had. Klopte mijn voorgevoel? Ja en nee. Dit was inderdaad het ...