Tante heeft ongetwijfeld heel wat talenten, maar kaartlezen behoort daar niet toe. Hier kunnen we duidelijk over zijn. En kort. Voor het betere navigeerwerk moet je niet bij tante zijn. Snelwegen volgen op een kaart, dat lukt nog net. Maar nader een stadskern en de paniek slaat toe. Tante draait wanhopig de kaart, en raakt zo al snel het Noorden kwijt. Radeloosheid ten top. Dat vat het mooi samen. Niemand was dus zo blij met de uitvinding der GPS als theetante. Jubeldejubeldejubel. Geen echtelijke spanningen meer achter het stuur. Hervonden kalmte en nog efficiënt ter plaatse arriveren ook: een droom werd werkelijkheid. Tegenwoordig heeft tante dus alle tijd terwijl de bibliothecaris chauffeert. Ze kijkt dan goed uit, niet naar wegwijzers, maar naar allerhande leuks. Uiteraard hoort lantaarntellen op de snelweg daarbij. Maar vaker valt haar oog op heel wat moois. Zo was het in Frankrijk weer genieten van de fraaie retro-reclames op de zijgevels.Hierbij een eenvoudig doch oogstre...