Tijdens onze week in Frankrijk verdiepte ik me dus in de vrouwen van Napoleon , en ik las een boek over de tijd na Waterloo. Want ja, eens moet eens mens zich toch eens wagen aan de Comédie Humaine van Balzac, en dan is een klein boekje in Nederlandse vertaling misschien het beste vertrekpunt. Ik koos dus voor Kolonel Chabert , volgens vertaler Hans van Pinxteren een levendig voorbeeld van de vertelkunst van de schrijver. En zijn er zelfs die beweren dat dit "de meest uitgebalanceerde vertelling uit zijn oeuvre" is. Meer geloofsbrieven had ik niet nodig: lezen maar! De hoofdpersoon uit deze novelle, Kolonel Chabert himself , is officieel gesneuveld op het slagveld. Daar gaat iedereen toch vanuit. Vooral zijn vrouw dan, die al snel een andere echtgenoot heeft gevonden en het ruime pensioen van de overledene heeft opgesoupeerd. Maar Chabert leeft, en via een lange en moeizame weg bereikt hij uiteindelijk Parijs. Daar wil hij vechten voor zijn recht om te bestaan. Hij wil zijn...