" Wat je overkomt heb je niet in de hand, hoe je ermee omgaat wel ". Ik hoorde deze spreuk jaren geleden, in moeilijke tijden. En het was even een lichtpuntje, want zo had ik het nog niet bekeken. Ondanks alles had ik toch een keuze. Het voelde als een vorm van vrijheid. En het heeft me toen door die zware dagen heen geholpen. Vorige week moest ik plots weer denken aan deze spreuk. Gelukkig niet omdat ik zelf zware stormen doormaak (integendeel: het is momenteel heerlijk zonnig in de casa theetante), maar omdat ik een aangrijpend boek las. Eentje waarin de hoofdpersoon vol waardigheid en eenvoud onmogelijke medemensen trotseert. Het levert hem geen eer op, geen macht en evenmin een schitterende carrière. Ik heb het natuurlijk over Bill Stoner. Boerenzoon, stevig geworteld in donkerbruine aarde. Eentje die plots een verrassende keuze maakt. In plaats van akkers te bewerken, doorploegt hij middeleeuwse literatuur (en dat is uiteraard een levensweg die mijn volle sympathie...