Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Er worden posts getoond met het label vervolgverhaal

Feeling blue (hopeloos verkikkerd, 17)

[Wat vooraf ging: F&F trokken op een romantische date, naar een prachtig historisch schip. Helaas liepen hun verwachtingspatronen nogal ...eh ...uiteen. En een terloopse opmerking over de blauwheid der zee en uitspansel schoot in het verkeerde keelgat: trouble in paradise] Er zijn van die momenten dat je als kikker moet denken: "OK, dit laat ik even gaan. Choose your battle , weet je wel. Even niet reageren en de andere kant opkijken". Helaas waren Ferdinand noch Frederika hier toe in staat, integendeel. Hun lichte verwijten gingen over in luid gekrijs en gestampvoet. Withéét van woede waren ze, en ze keken elkaar de rest van de vakantie niet meer aan. Toch ondernam Frederika nog één poging, en net voor ze vertrok vroeg ze Ferdinand nog - enigszins onderkoeld - naar een goede leestip, want hij was toch immers zo belezen?. Ferdinand vatte dit echter op als een ferme steek onder water (genre: je bent als boekenwurm echt wel sullig) en gilde enkel ijselijk: "de ...

Cupido-o-oh! (Hopeloos verkikkerd, 15)

VOOR AL ONZE NIET-ANTWERPSE FANS: ER WAS GEEN BUDGET VOOR ONDERTITELING; EXCUSES! BESCHOUW HET ONDERSTAANDE DUS ALSTUBLIEFT ALS COULEUR LOCALE (IN HET AARDS PARADIJS SPRAK MEN IMMERS OOK ANTWERPS) [Wat vooraf ging: Ferdinand en Frederika zijn verliefd! En nog wel op elkaar. Dat had u vast niet zien aankomen! Cupido moet wel héél tevreden zijn, dachten wij....] "Amai", zuchtte Cupido, en hij draaide veelbetekenend met zijn ogen "dees was nie simpel, zunne! En ik maar achter die twee hun gat lopen met mijn pijlke en mijn boogske, maar nie willen hè, niet willen. Om ambetant van te worren!" (dramatische zucht vol verbogen ergernis) "En dan, dan komt dienen Draco ook nog eens om de hoek piepen. En dan schiet ik toch wel zeker? Miserie, miserie! O, ik kon m'n eigen wel voor de kop slaan. Maar ja, daar zijde nie veel mee hè? Allechance dat Dave en Flufken effe kwamen hellepe!" "Allez, 't ies nu in orde..... Dat het maar in orde blijft! Wa...

All you need is love (hopeloos verkikkerd, 14)

[Wat voorafging doet eigenlijk niet ter zake! Dit is waar het om draait: Ferdinand en Frederika kijken elkaar diep in de ogen en worden verliefd. Zo simpel kan het leven soms ook weer zijn.] "Ahoe aan alle mannen", riep Frederika, en ze beende met kordate pas naar de tropische bar van het resort. "Tijd voor een pina colada en wat borrelnootjes, om de irritatie weg te knabbelen!" De jazzy muziek in de lounge had meteen een kalmerende uitwerking op onze Frederika. Ferdinands hart daarentegen ging als een wilde te keer toen hij Frederika zag binnenwandelen. "Komaan man" pepte hij zichzelf op, "Het is nu of nooit: spreek haar aan. SPREEK HAAR AAN! ....OK.... ga dan alvast in haar buurt zitten". En plots zag Frederika een wel erg sympathiek heerschap in haar blikveld verschijnen. Niets te macho, en met normale kaakgewrichten. Hij knipoogde haar olijk toe en las toen verder in zijn boek. "Wereldliteratuur", zag Frederika goedkeurend, ...

De goden zijn tegen (hopeloos verkikkerd, 11)

[Wat vooraf ging: Frederika raakte helemaal in de ban van macho Draco, een gespierd type met boeiende kaakgewrichten. Ferdinand zag het vanachter zijn boek met lede ogen aan] "#@|##@#!" kreunde Ferdinand, "net nu ik mijn zwemband eindelijk uit heb, gebeurt er dit!" Hij legde zijn boek aan de kant en maakte zich op voor een potje ware dramatiek, klassieke tragedie en doorwinterde passie... Hier gaan we, onze excuses bij voorbaat voor de overacting Ferdinand balde zijn vuisten en verwenste de goden: "Jullie stelletje lummelaars op de Olympus, kunnen jullie wel? Moesten jullie nu echt de helmboswuivende, strak in het vel zittende Draco op mijn pad sturen? En mijn schone Helena laten afsnoepen? Was dat nu echt nodig? Ja, jullie zitten nu natuurlijk te grinniken en grijzend van jullie nectar en ambrozijn te nippen. Smalend om die kleine sterveling van een kikker die er zo fijn is ingetrapt! Hahaha, hééééééél grappig hoor! En wat willen jullie nu dat ik doe? E...

Draco, ladykiller (hopeloos verkikkerd, 10)

[Wat voorafging: Eindelijk was het dan zover: Ferdinand en Frederika bevonden zich op hetzelfde strand. Maar Ferdinand worstelde met zijn zwemband. En Frederika? Die had iemand anders in het vizier...] Dames (en heren, maar vooral dames) dit is Draco! In het gewone leven salesmanager, maar op het resort de macho van dienst! U kent het type wel: fijn gebronsd, stevig gespierd, en voorzien van subtiele piercing, discrete tattoo en een flinke portie zelfvertrouwen. Als een koning betrad hij het strand, vol overtuiging dat volksstammen vrouwen bij het aanschouwen van zijn geweldige lijf onherroepelijk in zwijm zouden vallen. Ja, hij was werkelijk een Don Juan, een Cassanova die alle dames moeiteloos om zijn poot wond en daar zo langzamerhand zelf verveeld bij gaapte. Want, hij was wel eens toe aan een uitdaging, aan een dame met hersens bijvoorbeeld, die niet meteen hyperventileren zou, maar oog had voor zijn andere kwaliteiten. Zo paradeerde hij rond en schoof zelfzeker in het gezich...

Hola Pola! (hopeloos verkikkerd, 9)

[Wat voorafging: louter spanningsopbouwingsfasen! Nu kan het echte werk pas gaan beginnen, want onze twee hoofdpersonen gaan elkaar ontmoeten... Snel over tot actie dus!] "Helaba!" dacht Ferdinand en hij veerde recht, "wie komt er me daar aanstappen?" Ferdinand had de voorbije twee dagen luilakkend aan de waterkant doorgebracht met een goed boek en was dus al aardig geacclimatiseerd. Er waren eveneens reeds een aantal dames de revue gepasseerd, maar geen van hen was erin geslaagd een dergelijke coup de foudre te veroorzaken. Ferdinands hartje begon sneller te kloppen. En tegelijkertijd brak het zweet hem uit, toen hij zich realiseerde dat hij - juist vandaag - die idiote zwemband had aangetrokken. Hij begon als een bezetene te wringen om dat ding snel uit te krijgen, maar helaas zonder direct resultaat. Er terwijl hij worstelde, vloekte en rolde, kwam Frederika steeds dichterbij... Gelukkig had ze niets in de gaten. Frederika moest nog wat bekomen van haar l...

On the road (hopeloos verkikkerd, 8)

[Wat vooraf ging: Frederika zat in een dip en huilde telefonisch uit bij de VZN (vriendinnen zonder naam). Zij opperden dat een trip naar de zon een goed idee zou zijn. Frederika liet zich vermurwen en boekte een luxe kamer in een chique resort] Als Ferdinand op reis vertrekt, dan valt daarover in feite weinig te melden. Hij koopt een ticket, propt wat kleren in een koffer. Voegt daar een stapel boeken aan toe en weg ermee! Bij een dame gaat dat wel even anders, zelfs als ze een kikkertje is en Frederika heet... De stress sloeg immers genadeloos toe bij ons favoriet kaakchirurgje. Want, wat was er een werk aan de winkel! Allereerst diende de garderobe te worden samengesteld: geen sinecure want alle outfits moesten natuurlijk wél assorti zijn. Dit betekende: nog snel even soldekes doen met de VZN en tevens een nieuwe zonnebril regelen. Daarna kwam de kwestie van de footware : een hartverscheurend probleem, want welke exemplaren uit de Imelda Marcos-achtige collectie zouden uitver...

Vrouwenpraat (hopeloos verkikkerd, 7)

[Wat voorafging: We maakten kennis met de sympathieke kaakchirurge Frederika. Op het moment dat we haar ontmoetten had ze net een lichte depressie. Ze overwoog zelfs om cupcakes te gaan bakken en we vragen ons daarom af: is ze nog van deze wanhoopsdaad te weerhouden?] Frederika had net de mixer uit de kast gepakt, en de bloem afgewogen, toen ze plots stilstond en zichzelf vermanend toesprak: "Kom,Frederika, herpak u! Bel de vriendinnen". En zo geschiede. Hoe moeten we de VZN (vriendinnen zonder naam) beschrijven? Elegant, welbespraakt, modebewust en een tikje arrogant. Ze bladerden graag in glossy magazines en spraken vaak af bij de schoonheidsspecialiste, want hun uiterlijk was hun belangrijkste bekommernis. Ze waren trouwens net elkaars wenkbrauwen aan het epileren toen de telefoon ging. De VZN zuchtte diep, rolde met de ogen, wuifde zichzelf koelte toe, maar nam toen - uit een soort van opperste clementie - toch op. Het eerste halfuur moest de VZN niet veel actie on...

Tea for one (hopeloos verkikkerd, 6)

[Wat vooraf ging: Ferdinand is op zoek naar liefde en vertrok onlangs naar een luxe resort. Maar, hij is niet het enige eenzame hart in kikkerland....] Dit is Frederika! Kaakchirurg in een regionaal ziekenhuis. Op zich best een vrolijk type, maar momenteel zit ze in een dip. Dat lijkt onbegrijpelijk, want Frederika heeft alles wat een kikker maar wensen kan: een indrukwekkende carrière, een cabrio, een appartement in New York en een kop thee! Maar als je die laatste consequent alleen moet opdrinken, dan gaat de lol er snel af. Laten we er geen doekjes om winden: sinds de feestdagen voorbij zijn en het is beginnen vriezen, is Frederika in een zwart gat gevallen. Ze is momenteel zo sip, dat ze een wanhoopsdaad overweegt .... cupcakes bakken. De oven was al voorverwarmd, de roze gebloemde vormpjes stonden al klaar, toen Frederika dacht: "Of zal ik toch eerst mijn vriendinnen bellen, voor ik zoiets drastisch onderneem?". Benieuwd wat ze zal kiezen... [NVDR: Het problee...

Escapisme (hopeloos verkikkerd, 5)

[ Wat voorafging: Op zoek naar de ware Jacoba stortte Ferdinand zich op een wildbreiproject. Dat was heel leerrijk, maar toch ook niet helemaal zijn ding. Hij haakte dus af en gooit vandaag het roer om] Na het haakdebacle had Ferdinand het liefste uitgehuild bij den Dave. Die had echter net een coachingtraject uitgewerkt voor een Triceratops met een burn-out en kon zich dus onmogelijk vrijmaken. Wel mompelde hij nog vaagweg iets van "alle zeilen bijzetten" of zo. "Dat is het", dacht Ferdinand, "Het ruime sop! De woeste baren! De zilte zeelucht! Met de wind in de zeilen op weg naar verre oorden, met kokosnotenbomen en onontdekte kikkersoorten! Stormen overwinnend, de golven doorklievend. Ja, dàt is het ei van Columbus". En aangezien onze Ferdinand echt een romanticus is, zag hij het al hélémaal voor zich! Hij zelve stoer aan het roer van een driemaster, onverstoorbaar starend in de verte. Of een leniger versie vlotjes klimmend in de touwen en verreki...

Den Dave (hopeloos verkikkerd, 3)

[Wat vooraf ging: Ferdinand wil Valentijn vieren met een nieuw lief. Na een noodlottige zelfevaluatie zoekt hij nu steun bij zijn boezemvriend Dave] Voila, dit is den Dave. Dinotemmer van beroep. Nog nét niet wereldberoemd, maar hij blijft bescheiden. Het type ruwe bolster, blanke pit. Een man van weinig woorden. Maar hij kan goed luisteren. En dat is ook heel wat. "Man", mompelde Dave, "dat is een moeilijke. Ik ben dan wel erg beslagen op het terrein van de dinotemmerij, maar het inschatten van vrouwelijke kikkersingles behoort helaas niet tot mijn competentieprofiel.Misschien moeten we gewoon eens logisch nadenken". Ferdinand en Dave staarden zwijgend in hun glas, namen een slok, keken uit het raam en zuchtten eens diep. En plots ging Dave een lichtje op. "Volgens mij moet jij je horizon gaan verruimen, Ferdi! Een stap in de wereld zetten! Nieuwe mensen leren kennen! Niet steeds met je neus in de boeken, of gamend achter de PC. Kom eens uit uw kot! W...