De Theetante

Herfstbriesjes zijn gezellig Maar de oortjes worden koud! Dat is een situatie Waar geen fietser écht van houdt Dus met een zucht pakken we De muts weer uit de kast En pletten de coiffure Opdat het ding ook past! Zo fietsen we dan warm en wel Maar met beschaamd gezicht Nee, zo’n muts is toch niet iets Dat ons nu echt ligt! Ons hoofdje lijkt opeens zo klein Het is welhaast en knop Dus, … enkel bij écht barre kou Gaat het mutsje op! Maar, onlangs in een zotte bui Kocht ik plots en hoed Die houdt de oortjes lekker warm En staat ook nog eens goed! Sterker nog, het is wat retro En ook best charmant Dus voortaan fiets ik heel koket Door het frisse herfst-land

In de stad, ja heel dichtbij Vlak onder uw neus Daar wonen stadskaboutertjes ’T is geen grap: ’t is heus! Zij zorgen voor de duifjes Strooien dauwdruppels in het rond Ze kweken kleine bloemetjes Op millimeters grond Ze poetsen kiezels, minutieus Verven blaadjes rood, bruin, geel Wijzen eekhoorntjes de weg O, ze doen zo véél Zij zorgen voor wat vrolijkheid En toch, ’t is nauwelijks bekend Lezer, laat ons eerlijk zijn: Stadskabouters zijn miskend! Let daarom morgen maar goed op En zeg eens “dankjewel” Dan voelen stadskaboutertjes Zich beter in hun vel!