Eén blik op tantes boekenkast spreekt al voor zich: ze is nu niet bepaald het minimalistische type. Of het nu gaat om boeken, gezellige theespullen of kaarsjes: tante wordt erg blij van de dingen. En doorgaans heeft ze daar dan ook weinig vragen bij. Enkel als tante op vakantie wil vertrekken dringt de waarheid plots in alle hevigheid tot haar door: materialisme is niet altijd een zegen. Wat een volksverhuizing zet ze telkens weer op poten: wat een massa spullen zijn blijkbaar onmisbaar! Ter verontschuldiging verwijst ze meestal naar de arme theekopjes. Bloedjes van kinderen die zich volgens tante echt niet gaan amuseren zonder een lading gezelschapsspellen en viltstiften (zou dat echt zo zijn?) Zelf sleept tante steevast een karrevracht boeken mee (op de groei, je weet nooit hoeveel tijd je hebt). Ook pakt ze voor de zekerheid haar eigen theezakjes in (wegens afkeer van bepaalde gangbare merken). En natuurlijk de nodige digitale toestellen (onbereikbaar zijn is blijkbaar absol...