Posts

Posts uit november, 2020 tonen

Spookverhalen 5: The Canterville ghost (O. Wilde)

Afbeelding
  Je moet het maar doen: eeuwenlang rondspoken. Dat is geen sinecure! Simon de Canterville beheerst deze stiel echter tot in de finesses. Na drie honderd jaar kan hij dan ook terugblikken op een succesvolle carrière als huisspook: hij verjoeg drie verloofdes, veroorzaakte minstens twee hartaanvallen en legde één edelman voor altijd het zwijgen op. Het aantal slapeloze nachten waar hij de hand in had is niet te tellen. Het is duidelijk: Simon is een vakman. Maar ook oude rotten kunnen de plank wel eens flink misslaan, en dat merkt Simon met scha en schande. De nieuwe bewoners van het kasteel van Canterville zijn namelijk niet bepaald onder de indruk van hun nachtelijke huisgenoot. De familie Otis komt uit Amerika en staat nogal stevig met beide voeten op de grond. Ze zijn nogal, eh, praktisch ingesteld. Ratelende ketens worden snel even gesmeerd, voor magische bloedvlekken zijn er schoonmaakmiddeltjes en nachtelijke verschijningen worden gewoonweg genegeerd. Spook Simon put zich daarom

Spookverhalen 4: Dr. Jekyll and mr. Hyde

Afbeelding
Bij griezelverhalen denken we doorgaans aan onheil dat van buitenaf op ons afstormt. Duivels bieden aan om onze ziel te kopen, weerwolven zien in ons een heerlijk mals hapje, en als we niet goed opletten trekken dwaallichtjes ons het moeras in. Het zal je maar gebeuren! In de negentiende-eeuw ontstond er echter ook een nieuw soort spookverhaal: dat van de de kwade genius in onszelf. Gaat u mee naar de duistere wereld van Dr. Jekyll and Mr Hyde? We ontmoeten elkaar in een stemmige bibliotheek bij een glas port en een knetterend haardvuur. We zijn op bezoek bij Meester Utterton, advocaat van beroep en een echte huismus. Zo eentje die houdt van een goed boek, een sterke kop thee en een diepgaand gesprek met een goede vriend. Een man, kortom, naar mijn hart.  Maar op de winteravond dat we hem ontmoeten is hij niet zo rustig als anders. Hij is zelfs behoorlijk in de war. Hij maakt zich namelijk grote zorgen om zijn vriend Dr. Jekyll, die al enkele weken de deur voor hem gesloten houdt. En d

Spookverhalen 3: The turn of the screw

Afbeelding
  De beste spookverhalen beginnen vaak heel gewoon en onverdacht. Met een jonge gouvernante bijvoorbeeld, die net een nieuwe aanstelling heeft gekregen. Ze bloost nog na van het sollicitatiegesprek, want haar opdrachtgever bleek een erg aantrekkelijke man. Hij was zo'n echt negentiende-eeuws getroebleerd type, dat bij jonge dames allerlei reddersinstincten doet ontvlammen. Helaas heeft hij de gouvernante te verstaan gegeven dat ze hem verder niet mag lastig vallen. Maar stiekem hoopt ze toch op een tweede ontmoeting (hoe zou je zelf zijn) Vol dromerige gedachten reist ze dus af naar een schitterend Brits landhuis, omringd door mooie tuinen en bevolkt met werkelijk hartverwarmend personeel. Ook de kinderen zijn allersnoezigst. Flora van acht heeft prachtige blonde krullen en is zeer leergierig. Haar broer Miles van tien is uitermate beleefd en muzikaal. De zon schijnt, de rozen boeien, de kinderen doen enorm hun best en het leven is mooi.  Het is dus echt even schrikken als de gouve

Spookverhalen 2: The Legend of Sleepy Hollow

Afbeelding
Stel, u bent een dolende ziel met ambitie. U wil uitgroeien tot hét onderwerp van menig griezelverhaal. Wat heeft u daarvoor nodig? Een akelig lachje, hoor ik u zeggen, een grimmige performance, een spectaculair rookgordijn? Goede ideeën, beste lezer, en doch, van secundair belang. Want wat u echt nodig hebt is een hechte groep mensen die over u praat. Dat is althans de mening van Washington Irving, de schrijver van The Legend of Sleepy Hollow . Cruciaal voor een carrière als dorpsspook is volgens hem een hechte gemeenschap die de overledene nog heeft gekend en generaties lang kan blijven roddelen.  Het probleem is alleen dat dergelijke hechte dorpjes in negentiende eeuws Amerika nog amper bestonden. Vaak waren de inwoners alweer vertrokken voor een geest goed en wel was herrezen. En dan, tja, dan sta je als spook in spé met lege handen, jammer genoeg.   Gelukkig waren er nog enkele plekken waar het wel kon, spoken op niveau. Het duistere Sleepy Hollow, bijvoorbeeld, een verlaten dorpj

Spookverhalen 1: het spook in de volksverhalen van weleer

Afbeelding
Ledigheid is des duivels oorkussen en dus ben ik zo iemand die in de vakantie graag een "projectje" heeft. Een soort thema om even helemaal in onder te duiken. En wat lag er dezer dagen meer voor de hand dan me eens even uitgebreid te verdiepen in het betere spookverhaal? Wat hoe zit het eigenlijk met de dolende zielen in onze cultuur? Ik besloot op zoek te gaan naar verhalen over doodgewone spoken: erbarmelijke ongelukkigen die na hun dood op aarde blijven rondzweven. Ze hebben namelijk een belofte verbroken, ze moeten boeten of ze zijn gewoon de weg kwijt. Dit soort spoken komt in de beste families en doen vaak geen vlieg kwaad. Maar eng zijn ze wel en ze  fascineren ons al eeuwen.  Rebecca Als eerste opwarmer voor mijn spokenvakantie keek ik samen met man en dochter (en onze zwarte kat...) naar de nieuwe verfilming van Rebecca op Netflix. Een goed verhaal, mooie decors en prima kostuums: na een week hard werken hoeft dat voor mij niet meer te zijn. Ik begrijp dat het voor

De paddestoel en ik

Afbeelding
Elke herfst valt het me weer op: de paddenstoel en ik hebben veel gemeen. Niet alleen omdat we beiden graag een hoedje dragen en ons al eens hullen in vrolijke stippen, maar vooral omdat de paddestoel en ik nogal opgeruimde types zijn. Wij scheppen orde in de chaos die anderen hebben voortgebracht. En we doen dat met plezier! Nu is dat plezier wat mij betreft wel voornamelijk verbonden met het resultaat. De output van een mooi opgeruimde kast bijvoorbeeld is bijzonder blijmakend, maar de weg erheen blijkt doorgaans een tranendal. Het is namelijk zo, beste lezer, dat men om orde te scheppen, eerst nog meer chaos moet veroorzaken. Men moet eerst alles uit de kast halen, voordat er kan worden overgegaan tot klasseren, stapelen, sorteren en opbergen. Het is bovendien cruciaal om niet te stoppen voordat de taak is volbracht. Loop niet weg van een volle vloer, trotseer elke stofvolk, en ga de confrontatie aan met iedere snipper. De beloning volgt, echt waar. Ik spreek uit ervaring. Ook de pa

Katten in tijden van telewerk

Afbeelding
Ik las laatst in de krant dat er katten zijn die kampen met stress, die treuren om verloren vrijheid en moeite hebben met de lockdown.  Want weet u, het is helemaal niet de bedoeling dat wij mensen altijd thuis zijn. Wij praten te veel. We lopen te veel heen en weer. En we typen te veel op toetsenborden. Daar worden katten erg depressief van. Doorsnee katten dan. Onze Abel daarentegen wordt niet gekweld door angstaanvallen. Ten bewijze refereer ik even naar de willekeurige momentopname hiernaast. Zoals u merkt, bestaat Abels leven nog steeds grotendeels uit luilakkerij. Hij heeft het lanterfanten de voorbije maanden zelfs tot kunstvorm verheven  (let op de elegante pose der staart en de subtiele nonchalant bestudeerde driehoek der poten!). Een performance om u tegen te zeggen én eentje die hij uren volhoudt.  Helaas betekent dit meteen dat hij, zoals vele kunstenaars, ook heel wat eisen heeft. Abel rekent er bijvoorbeeld op dat er altijd personeel is om hem te bewonderen en te aaien. B