Posts

Posts uit oktober, 2011 tonen

Ho Halloween!

Afbeelding
Nu ze zich min of meer verzoend had met het idee herfst, was de theetante helemaal klaar voor knusheid en gemudlichkeit. O, ze begon al te kirren bij de gedachte aan knetterende haardvuren, warme pantoffels, knuffelkatten, oververse cake en natuurlijk liters hete thee! Maar helaas, de idylle heeft niet lang mogen duren, want het aanbreken van dergelijke aanlokkelijke tijden werd de voorbije dagen weer danig verstoord. En dat niet door storm en onweder, maar door een plotse invasie van allerhande prullaria in de openbare ruimte. Waar men vroeger de blijde intrede van prins herfst op beschaafde wijze eerde met een toename aan flakkerende kaarsjes of een kunstig gevlochten bladerguirlande, wordt de entree van menig gezinswoning heden ten dage ontsierd door wanstaltige gedrochten. O, gruwel, inderdaad. Nu kan de theetante best nog begrijpen dat een oranje pompoen enig esthetische extases kan opwekken (niet bij haarzelf, maar het kàn: dergelijke herfstvruchten fleuren menig trottoir i

Ha … herfst!

Afbeelding
Theetante is tuk op seizoenswisselingen! Een nieuw jaargetijde begroet ze steevast op uitbundige wijze, al dan niet met een jubelkreet. Meteen is ze druk doende snode plannen te smeden, aangepast aan de nieuwe context. Bijvoorbeeld betreffende de menukeuze, de beplanting, de garderobe en de “algehele festiviteitenopluistering”! Ja, variatie en flexibiliteit brengen het beste in de mens naar boven, of toch in elk geval in de theetante. Maar dit jaar was een uitzondering. Toen de bomen beslisten zich te tooien met felle kleuren (doorgaans tantes favoriete look) haalde ze mismoedig de schouders op. En ook de kastanjes die haar pad kruisten, liep ze hoofdschuddend voorbij. Andere jaren daarentegen was ze niet in te tomen en propte ze haar zakken vol met die glanzende pracht (niet dat je er ook iets mee kunt, maar ze vond het gewoon te mooi om te laten liggen!). Neen, de afgelopen weken waren er geen vreugdedansjes of pretoogjes te bespeuren, noch leidde het nieuwe jaargetijde tot tome

Chapeau-o-o-o-o-!

Afbeelding
Herfstbriesjes zijn gezellig Maar de oortjes worden koud! Dat is een situatie Waar geen fietser écht van houdt Dus met een zucht pakken we De muts weer uit de kast En pletten de coiffure Opdat het ding ook past! Zo fietsen we dan warm en wel Maar met beschaamd gezicht Nee, zo’n muts is toch niet iets Dat ons nu echt ligt! Ons hoofdje lijkt opeens zo klein Het is welhaast en knop Dus, … enkel bij écht barre kou Gaat het mutsje op! Maar, onlangs in een zotte bui Kocht ik plots en hoed Die houdt de oortjes lekker warm En staat ook nog eens goed! Sterker nog, het is wat retro En ook best charmant Dus voortaan fiets ik heel koket Door het frisse herfst-land

Klepperdeklep! De wonderlijke geschiedenis van de brievenbus…

Afbeelding
Theetante ontvangt graag brieven! Ja, natuurlijk ook e-mails, maar toch vooral van die echte, persoonlijke papieren exemplaren. Met mooie postzegels erop. Met warme gedachten en beheerste krullenletters. En met lieve woordjes en fijne wensen…Om al die redenen is ze ervan overtuigd dat echte brieven nog een mooie toekomst tegemoet gaan! Maar, hoe kan je in dit moderne leven de post elegant in ontvangst nemen? Voor de duidelijkheid: we hebben het niet over acties als het werpen van smachtende blikken, het dramatisch zuchten of het expressief rollen met de ogen. Néé, het gaat ons om het object waarin men de brieven deponeert. Eertijds kon men op romantische wijze post ontvangen door de installatie van een duiventil, vandaag opteren de meesten onder ons voor een pragmatischer oplossing: namelijk een postgat (tevens tochtgat) in de voordeur. Maar wie het allemaal net iets creatiever wil aanpakken, moet eens een autoritje maken langs de Vlaamsche steenwegen. Inspiratie te over! Bij nader

Haastige spoed...

Afbeelding
Toen de theetante nog studeerde (lang, lààààààng geleden) betrok ze een geweldig kot. Dit knusse optrekje was centraal gelegen aan een levendig plein. Bovendien beschikte het over een erker: een elegant architecturaal uitstulpsel dat het mogelijk maakte om quasi ongezien de massa te observeren die dagelijks voorbij trok, op weg naar leslokaal, bibliotheek of café. Vaak ging de theetante er bij wijze van blokpauze even voor zitten, met een kopje thee uiteraard. Vol goedkeuring blikte ze dan neer op naarstige vorsers met dikke stapels boeken onder de arm. Op druk discussiërende professoren. Op politiek bevlogenen met pamfletten. Of op dolverliefde koppeltjes die elkaar tegemoet renden. Het leven zoals het is, als het ware life onder het eigen raam! Maar, er was één type passant waar de theetante een grondige afkeer van had: de slenteraar, de flaneur, oftewel de “lummelaar”. Lieden, wars van elk tijdsbesef, die over het trottoir schreden als waren ze hun eigen éénmans-processie. Die

Tien weetjes over de theetante!

Afbeelding
Tikkie! Riep Something Els en dan is een mens getagd. Nu doet zij wel meer vreselijke dingen. Zo leerde zij de theetante haken en sindsdien wordt theetantes vriendenkring gepast, maar vooral ook ongepast, overstelpt met haakwerk. Maar dit terzijde, want zoals de regels van het taggen-tikkertje vereisen dient de theetante u tien interessante weetjes over haarzelve te serveren. Eens even denken… Laten we met het ergste beginnen: Theetante is een Nederlandse die al decennia lang in Vlaanderen vertoeft. En zich nog steeds verbaast over de cultuurverschillen (en de Belgische staatsstructuur!) Zo komt het dus dat haar spreek- en schijftaal een nogal bizarre mix is van Hollands en Antwerps met een vleugje Leuvens en een tikje Waaslands van de echtgenoot. Theetante realiseerde zich onlangs dat ze zich nooit meer verveelt. Jammer, want vroeger was ze daar juist zo goed in (vooral in de categorie bankhangen blonk ze echt uit). Maar met de “job van