Lezen: A journey around my room

Het is 1794. Xavier De Maistre is veroordeeld tot 42 dagen huisarrest. Geen feestjes meer, geen toneelspel en geen aangename dinertjes bij kaarslicht, een mens zou van minder gaan wanhopen. Maar Xavier was eerder het optimistische type: "elk nadeel heb zijn voordeel" moet hij hebben gedacht, en hij besloot die 42 dagen te besteden aan een reis door zijn eigen kamer.

Niets dan voordelen, orakelt hij bij aanvang, want goedkoop en niet zo vermoeiend. Dus haalbaar voor iedereen. En zo neemt hij ons op sleeptouw en volgen we hem van zijn bed, via zijn fauteuil naar zijn bureau. Onderweg maken we kennis met zijn hondje Rosine, rommelen in zijn boekenkast en bekijken een hele reeks souvernirs die in de kamer rondslingeren.

Xavier geeft commentaar: soms wijdlopig, vaak gevat en meer dan eens met een dikke ironische knipoog. Zo drijft hij de spot met de pruikenmode in zijn tijd, grinnikt om de verveling die op een feestje genadeloos kan toeslaan, en houdt hij een heel pleidooi waarom elke heer een roze met wit bed moet hebben.

Ondertussen roept hij meermaals euforisch: "Wat een ontdekking"! Want als je met de ogen van een reiziger naar je eigen omgeving kijkt, zie je meer dan ooit, zo meent hij. Het enige wat men daarvoor wel moet doen, is reiskleding aantrekken. Een echte reishoed en goed schoeisel geven je de juiste instelling om echt van een uitstap te genieten, ook al kom je niet verder dan je eigen drempel.

Deze humoristische parodie op de populaire reisverhalen uit zijn eigen tijd, had onmiddellijk een enorm succes. Zo veel zelfs dat hij er 30 jaar later nog een tweede deel aan breide, met een betoverend, maar eveneens zeer plezierig verslag van een nachtelijke reis door zijn nieuwe appartement. Xavier blikt naar de sterren, mijmert over het belang van pantoffels en vertelt waarom hij bepaalde boeken bewust niet uitleest (omdat hij zo de hoofdpersonen de slechte afloop bespaart)

Verwacht van dit tweeluik geen mindfulness-achtige dingen, want dit is geen pleidooi voor het genieten van het moment. Wel volg je de springerige stream of consciousness van een Franse edelman, vol knipogen naar de wereld buiten zijn kamer. Vaak verrassend modern. En dus terecht door Alain de Botton opnieuw onder de aandacht gebracht. Lezen! Want zeer amusant en verfrissend!

Deze week gaan we verder in het spoor van Xavier de Maistre. We zoeken naar souvenirs in onze woonstede en vrijdag spelen we Xavier De Maistres binnenhuisbingo (en dat staat garant voor nieuwe ontdekkingen). Graag tot later op de blog!

De aanslag – Harry Mulisch

Dit is een boek dat de meesten van ons ooit gelezen hebben, als verplichte kost op school. Ondergetekende in elk geval. Ik sleepte het verhuizing na verhuizing mee, zonder het ooit te herlezen. Maar vorige week, na een aantal lamentabele leeservaringen, nam ik het weer eens ter hand. En ik was er helemaal ondersteboven van. Hierbij dus vijf redenen waarom ook u het boek ook nog eens zou moeten herlezen. De taal! Wat een schitterend Nederlands sprankelt er van de bladzijden af. Zorgvuldig gekozen bewoordingen, soepele zinnen, rake beschrijvingen. Zonder populaire vuilbekkerij of gortigheid, maar evenmin gortdroog. Als ik zoiets lees denk ik: ja, het Nederlands is toch een mooie taal! Het trauma : want daar gaat dit boek uiteindelijk over. Hoe komt een mens een drama te boven? Door het te negeren, denkt de hoofdpersoon en daar komt hij een heel eind mee. Maar op verschillende momenten in zijn leven gebeurt er – overwachts – weer iets waardoor hij het drama toch onder ogen m...

Meer lezen

De boeken van je leven - leesclubleuks

Zoals ik vorige week al vertelde, vroeg Judith me welke boeken mijn leven hadden veranderd. Geen makkelijke vraag, omdat ik van mening ben dat elk boek je een beetje zou moeten veranderen, of toch anders zou moeten laten kijken. In die zin zou dus het opnoemen van de laatste vijf boeken uit mijn lectuurpakket al voldoende moeten zijn. Maar dan ben ik snel klaar natuurlijk en Judith verwacht vast een beetje meer inspanning van me. Dus, na rijp beraad, heb ik de vraag van Judith een beetje aangepast. En ben ik na gaan denken over welke boeken typerend waren voor een bepaalde fase in mijn leven. Wat las ik toen ik 10, 20 of 30 was? Wat zegt dat over mij? En welke voornemens heb ik voor het komende decennium? Voila, een nieuw leesclubideetje borrelde op: teken een levenslijn en noteer de boeken die je doen terugdenken aan weleer. En, beste mensen, zie hier het handgemaakte resultaat: Een beetje toelichting bij de keuzes die ik maakte (want die zijn ook bij deze formu...

Meer lezen

Vele hemels boven de zevende

Het leven bijt! Het deelt rake klappen uit, het grijpt ons bij de keel en vloert ons genadeloos. En wij, we staan erbij en we kijken ernaar. En heel vaak doen we niets. Omdat we zo verbijsterd zijn, bijvoorbeeld. Of omdat we ons machteloos voelen tegenover het noodlot. En soms ook omdat we nu eenmaal andere dingen te doen hebben, die we net iets belangrijker vinden dan het leed van een ander. De vraag is natuurlijk of dat ons van onze verantwoordelijkheid ontslaat. Met dat dilemma worstelen de personages in Vele hemels boven de zevende . Zij zijn degenen die toeslaan, of die juist getackeld worden door het lot. Ze zijn elkaar zeer nabij, en tegelijkertijd staan ze mijlenver van elkaar af. Want hoewel ze met elkaar praten, de liefde bedrijven of ruziemaken, echt raken doen ze elkaar niet. Gevangen in hun eigen visie zien ze de ander niet echt. Beseffen ze niet altijd hoe hard het leven er bij de ander op inhakt. Mijn God, wat een boek! Vanaf de eerste zin al indruk...

Meer lezen

De Theetante

Zoeken in deze blog