Doorgaan naar hoofdcontent

Tantes tuinplan(ten)



Tantes lievelingskleur is groen. Grasgroen. Van malse weiden. Van chique gazons bij Britse landhuizen. Of van keurige plantsoentjes midden in de stad. Groen dus. Tot vorig jaar was dat dan ook de dominante kleurschakering in tantes achtertuin. Grasgroen waar je ook keek. GROEN, van ....inderdaad gras, gras, gras. U snapt het al: enige contrastwerking was welkom. En zo trok tante vorige zomer met echtgenoot, schoonvader en de halve vriendenkring een knus tuinhuisje op, voorzien van gepast oubollige strogele verflaag. In de herfst volgde een tuinpad en een extra terrasje om uit de wind (en in de zon) uren thee te drinken. Theetante danste in het rond van vreugde!


Ohlalala, nu alleen de plantjes nog!

Wat tuinplanten betreft is tante geen groentje, maar ze heeft toch ook geen groene vingers. Ze prijst zich dan ook gelukkig met haar buurvrouw madame Stina (en dat trouwens niet alleen voor de tuintips, laat dat duidelijk zijn). Op een stemmige decembermiddag schaarden beide ladies zich rond de livingtafel, met uitzicht op het braak liggende, dorre land. Al snel werden ze helemaal enthousiast van structuren, beplantingsschema's, boompjes en andere flora. Aan het einde van de middag was de theepot leeg en het tuinplan getekend.


Vervolgens heeft tante maandenlang smachtend naar buiten geblikt (zo melodramatisch met een hand en een wang tegen het raam, waarlangs regendruppels naar beneden biggelden). Werd het maar lente...
En nu is het dan zover. De grond is omgespit en opgehoogd. Bij deze verdienen echtgenoot en schoonvader een staande ovatie (klapperdeklapperdeklap!) En dan volgt eindelijk het ware plantwerk!

Wat een zaligheid om zovele oude bekenden te verwelkomen. Geranium bijvoorbeeld, lavendel en sedum! Goede vrienden die complexloos bloeien. Zo heeft tante het graag. Bijen en vlinders zijn de komende maanden van harte welkom in de Buddlea en bij de pioenrozen. En voor de lekkerbekjes zijn er appelboom James en pruimenboompje Rosa. En natuurlijk enig kruidig struikgewas als Rozemarijn, tijm en munt! En verder is tante erg benieuwd naar de baardirissen, de lupinen en de lamsoortjes! En naar het najaarsgeweld van de esdoorn.Ook nieuwgierig geworden? Tante houdt u op de hoogte!



Lieve lezers, zo komt het dus dat ondergetekende de voorbije dagen niet met haar vingers achter het toetsenbord zat. Ze wroette in de aarde. Ze keuvelde met regenwormen! Ze kwetterde met de merel. Ze spitte en ze gieterde dat het een lieve lust was. En ze vond het zalig!

PS. Dank aan de zoon voor de uitmuntende fotoreportage!!!

Reacties

  1. Ge hebt dat weer beelderig omschreven!! Wat lees ik uwen blog toch graag!! Hopelijk wordt het weer deze zomer nu zo fantastisch dat ge van uw terras en uw prachtige en geurende planten kunt genieten!!
    Maren

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh, een vlinderstruik! Dat is mijn lievelingsstruik ;-) ik hoop dat jullie veel vlindertjes op bezoek krijgen!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. leuk hé Jacqueline, hier ook volop aan het dromen en plannen maken om ons braakliggend lapje grond achter het huis om te toveren in een groene oase! Het doet deugd te merken dat een onvermoeibaar enthousiasme je al een heel eind verder helpt :) - eraan beginnen dus is de boodschap!

    Groetjes en tot binnenkort

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En dat was heel graag gedaan, buurvrouw!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het resultaat mag gezien worden!!!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De aanslag – Harry Mulisch

Dit is een boek dat de meesten van ons ooit gelezen hebben, als verplichte kost op school. Ondergetekende in elk geval. Ik sleepte het verhuizing na verhuizing mee, zonder het ooit te herlezen. Maar vorige week, na een aantal lamentabele leeservaringen, nam ik het weer eens ter hand. En ik was er helemaal ondersteboven van. Hierbij dus vijf redenen waarom ook u het boek ook nog eens zou moeten herlezen. De taal! Wat een schitterend Nederlands sprankelt er van de bladzijden af. Zorgvuldig gekozen bewoordingen, soepele zinnen, rake beschrijvingen. Zonder populaire vuilbekkerij of gortigheid, maar evenmin gortdroog. Als ik zoiets lees denk ik: ja, het Nederlands is toch een mooie taal! Het trauma : want daar gaat dit boek uiteindelijk over. Hoe komt een mens een drama te boven? Door het te negeren, denkt de hoofdpersoon en daar komt hij een heel eind mee. Maar op verschillende momenten in zijn leven gebeurt er – overwachts – weer iets waardoor hij het drama toch onder ogen m...

De boeken van je leven - leesclubleuks

Zoals ik vorige week al vertelde, vroeg Judith me welke boeken mijn  leven hadden veranderd. Geen makkelijke vraag, omdat ik van mening ben dat elk boek je een beetje zou moeten veranderen, of toch anders zou moeten laten kijken. In die zin zou dus het opnoemen van de laatste vijf boeken uit mijn lectuurpakket al voldoende moeten zijn. Maar dan ben ik snel klaar natuurlijk en Judith verwacht vast een beetje meer inspanning van me. Dus, na rijp beraad, heb ik de vraag van Judith een beetje aangepast. En ben ik na gaan denken over welke boeken typerend waren voor een bepaalde fase in mijn leven. Wat las ik toen ik 10, 20 of 30 was? Wat zegt dat over mij? En welke voornemens heb ik voor het komende decennium? Voila, een nieuw leesclubideetje borrelde op: teken een levenslijn en noteer de boeken die je doen terugdenken aan weleer. En, beste mensen, zie hier het handgemaakte resultaat: Een beetje toelichting bij de keuzes die ik maakte (want die zijn ook bij deze formu...

Spaar de Spotvogel – Harper Lee

Er zijn zo van die echte klassiekers die een mens blijkbaar gelezen moet hebben, en die mij om één of andere redenen volledig ontgaan. Noem het blinde vlekken, gaten in mijn cultuur of gewoon totaal wereldvreemd, maar to kill a mockingbird stond niet op mijn radar. Er was enige massahysterie bij het verschijnen van de opvolger voor nodig om mij wakker te schudden: dit moest op mijn leeslijstje. En inderdaad, Spaar de spotvogel is een boek dat me bijzonder heeft aangegrepen en dat ik niet snel zal vergeten. Maar het etiket “meesterwerk” was wel nodig, want anders had ik het waarschijnlijk na een pagina of honderd opzij geschoven. Want in het eerste deel van dit boek gebeurt er niet zo gek veel. Drie kinderen spelen buiten, plagen een kluizenaar en vallen uit bomen. Ze lezen voor aan een lastige ouwe tante en vervelen zich te pletter op school. Geweldige schets van het leven in een klein Amerikaans stadje anno 1935, maar niet meteen Pullizer-materiaal. Dacht ik. Maa...