Doorgaan naar hoofdcontent

Rare snuiters in een boekenkast


Eén van theetantes vriendinnen heeft al haar boeken op kleur gesorteerd. Dat staat prachtig! Heel rustgevend en harmonieus. Esthetisch verantwoord ook. Maar Theetante is getrouwd met een bibliothecaris...

En dus is de collectie in thematische gehelen ingedeeld (Romans, naslagwerken, historisch werk, thrillers, ...). En binnen elk genre dan weer alfabetisch. Dat is wel zo gemakkelijk. Want tante heeft de neiging tijdens gesprekken absoluut boekentips te willen spuien. En dan met het boekwerk in kwestie aan te komen zetten. Nu vindt ze dat bijna blindelings. Maar, bijzonder oogstrelend ziet de boekenkast er zo natuurlijk niet uit.

Daarom besteedt tante nogal wat energie aan het opvrolijken van de boekenplanken. Aan het rondstrooien van kleine grapjes tussen de statige boekenruggen. En dus fladderen er, zoals u ziet, vreemde vogels rond. En vinden er wilde achtervolgingen plaats:


Elders scharrelt er zelfs kleinvee rond:


Zo, nu weet u meteen welk (boekenvlees) u in de kuip hebt! De boekenkastdetective kan aan de slag.
Meer inspiratie nodig voor de ideale boekenkast? Neem dan eens een kijkje op deze geweldige Pinterestpagina en droom weg bij vele strekkende meter boekwerk! (Aha, tante heeft meteen een alibi om méér boeken te verzamelen)

Maar, laten boeken zich eigenlijk wel zomaar commanderen? Willen zij wel zo netjes in de rij gaan staan? Iets in ons zegt van niet. En er is nu zelfs beeldmateriaal beschikbaar van ondeugende boeken. Benieuwd of dergelijke taferelen zich 's nachts ook in tantes boekenkast afspelen:



En, hoe ziet uw boekenkast er eigenlijk uit? Is er een ordeningsschema te bespeuren? Randdecoratie? Uitstaldrang?

Reacties

  1. Haha, toevallig heb ik gisteren nog een paar planken met boeken strak in het gelid gezet omdat ik een foto nodig had van boeken.

    Ik ben dan wel niet getrouwd met een bibliothecaris, maar de ordening is vergelijkbaar: prentenboeken bijelkaar, romans, non-fictie, sprookjes- en verhalenbundels en dan (in ieder geval de romans) min of meer op alfabetische volgorde.
    Al geef ik toe het in de loop der tijd altijd wat rommeliger wordt, door nieuwe aanschaffen die niet passen en boeken die er tussenuit geplukt zijn en op een stapeltje teruggelegd.

    Het meest curieuse voorwerp in mijn boekenkast: de strijkbout. De boekenkast staat namelijk in mijn werkkamer, waar mijn bureau staat, maar ook mijn strijkplank.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je kleinvee deed me trouwens denken aan de onderste van deze drie boektrailers, die ik gisteren toevallig zag op - aanrader! - Maria Popova's blog: http://www.brainpickings.org/index.php/2011/12/01/wolves-of-mercy-hall-stop-motion-book-trailers/

      Verwijderen
  2. Prachtige flimpjes, Melanie!
    Enne, die strijkbout komt misschien nog van pas om ezelsoren en zo weg te krijgen?

    Groetjes uit boekenland!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De aanslag – Harry Mulisch

Dit is een boek dat de meesten van ons ooit gelezen hebben, als verplichte kost op school. Ondergetekende in elk geval. Ik sleepte het verhuizing na verhuizing mee, zonder het ooit te herlezen. Maar vorige week, na een aantal lamentabele leeservaringen, nam ik het weer eens ter hand. En ik was er helemaal ondersteboven van. Hierbij dus vijf redenen waarom ook u het boek ook nog eens zou moeten herlezen. De taal! Wat een schitterend Nederlands sprankelt er van de bladzijden af. Zorgvuldig gekozen bewoordingen, soepele zinnen, rake beschrijvingen. Zonder populaire vuilbekkerij of gortigheid, maar evenmin gortdroog. Als ik zoiets lees denk ik: ja, het Nederlands is toch een mooie taal! Het trauma : want daar gaat dit boek uiteindelijk over. Hoe komt een mens een drama te boven? Door het te negeren, denkt de hoofdpersoon en daar komt hij een heel eind mee. Maar op verschillende momenten in zijn leven gebeurt er – overwachts – weer iets waardoor hij het drama toch onder ogen m...

De boeken van je leven - leesclubleuks

Zoals ik vorige week al vertelde, vroeg Judith me welke boeken mijn  leven hadden veranderd. Geen makkelijke vraag, omdat ik van mening ben dat elk boek je een beetje zou moeten veranderen, of toch anders zou moeten laten kijken. In die zin zou dus het opnoemen van de laatste vijf boeken uit mijn lectuurpakket al voldoende moeten zijn. Maar dan ben ik snel klaar natuurlijk en Judith verwacht vast een beetje meer inspanning van me. Dus, na rijp beraad, heb ik de vraag van Judith een beetje aangepast. En ben ik na gaan denken over welke boeken typerend waren voor een bepaalde fase in mijn leven. Wat las ik toen ik 10, 20 of 30 was? Wat zegt dat over mij? En welke voornemens heb ik voor het komende decennium? Voila, een nieuw leesclubideetje borrelde op: teken een levenslijn en noteer de boeken die je doen terugdenken aan weleer. En, beste mensen, zie hier het handgemaakte resultaat: Een beetje toelichting bij de keuzes die ik maakte (want die zijn ook bij deze formu...

Spaar de Spotvogel – Harper Lee

Er zijn zo van die echte klassiekers die een mens blijkbaar gelezen moet hebben, en die mij om één of andere redenen volledig ontgaan. Noem het blinde vlekken, gaten in mijn cultuur of gewoon totaal wereldvreemd, maar to kill a mockingbird stond niet op mijn radar. Er was enige massahysterie bij het verschijnen van de opvolger voor nodig om mij wakker te schudden: dit moest op mijn leeslijstje. En inderdaad, Spaar de spotvogel is een boek dat me bijzonder heeft aangegrepen en dat ik niet snel zal vergeten. Maar het etiket “meesterwerk” was wel nodig, want anders had ik het waarschijnlijk na een pagina of honderd opzij geschoven. Want in het eerste deel van dit boek gebeurt er niet zo gek veel. Drie kinderen spelen buiten, plagen een kluizenaar en vallen uit bomen. Ze lezen voor aan een lastige ouwe tante en vervelen zich te pletter op school. Geweldige schets van het leven in een klein Amerikaans stadje anno 1935, maar niet meteen Pullizer-materiaal. Dacht ik. Maa...