Doorgaan naar hoofdcontent

Zoeken: de ideale leesgenoot




Bij lezers staan boeken op de voorgrond
daar draait het immers allemaal om
Zij kletsen, babbelen en onderhouden ons met verhalen
Heel druk, heel gezellig, erg veel aandacht vragend

Bescheiden en onopvallend op de achtergrond
Staat De Blauwe Zetel
Legendarisch in onze woonstede
En dus hoofdletters en hulde meer dan waard

Dit is immers een zacht en magisch oord
Waar geen ziel tegen bestand is
En dat eenieder dra meevoert
In gemijmer en gedroom

Hoe wakker ook
Eenmaal het hoofd gevlijd tegen haar schouder
Strooit Klaas Vaak zand in de ogen
En dekt Morfeus je met zijn mantel toe

Wie in deze zetel plaatsneemt is verloren
Wees gewaarschuwd
(Of juist niet)

Ja, voor de echte lezer
Is een fauteuil met klasse echt cruciaal
Ze omarmt je zacht
Ondersteunt waar nodig
Zodat je moeiteloos mee kunt varen
Op de gedachten van de schijver

Onderschat dus nooit
De impact van onze Blauwe Zetel

PS. En dus wordt binnen ons gezin soms genadeloos gevochten om dit plekje (ook de kat strijdt mee). we hebben nog net geen beurtrol opgesteld....

Reacties

  1. Kan de zetel geen kindjes krijgen? Dan heeft iedereen een plekje. Ons huis staat vol met mogelijke leesbanken en -stoelen, met mogelijke tafeltjes met daarop mogelijke boeken die we mogelijk hier of daar kunnen lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig heeft de zetel het gezelschap van de ideale hangbank (met uittrekfunctie) en dat lost al heel wat conflicten op. Al blijft de zetel toch eenieders favoriet!!!! We overwegen de aankoop van een tweede exemplaar!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De aanslag – Harry Mulisch

Dit is een boek dat de meesten van ons ooit gelezen hebben, als verplichte kost op school. Ondergetekende in elk geval. Ik sleepte het verhuizing na verhuizing mee, zonder het ooit te herlezen. Maar vorige week, na een aantal lamentabele leeservaringen, nam ik het weer eens ter hand. En ik was er helemaal ondersteboven van. Hierbij dus vijf redenen waarom ook u het boek ook nog eens zou moeten herlezen. De taal! Wat een schitterend Nederlands sprankelt er van de bladzijden af. Zorgvuldig gekozen bewoordingen, soepele zinnen, rake beschrijvingen. Zonder populaire vuilbekkerij of gortigheid, maar evenmin gortdroog. Als ik zoiets lees denk ik: ja, het Nederlands is toch een mooie taal! Het trauma : want daar gaat dit boek uiteindelijk over. Hoe komt een mens een drama te boven? Door het te negeren, denkt de hoofdpersoon en daar komt hij een heel eind mee. Maar op verschillende momenten in zijn leven gebeurt er – overwachts – weer iets waardoor hij het drama toch onder ogen m...

De boeken van je leven - leesclubleuks

Zoals ik vorige week al vertelde, vroeg Judith me welke boeken mijn  leven hadden veranderd. Geen makkelijke vraag, omdat ik van mening ben dat elk boek je een beetje zou moeten veranderen, of toch anders zou moeten laten kijken. In die zin zou dus het opnoemen van de laatste vijf boeken uit mijn lectuurpakket al voldoende moeten zijn. Maar dan ben ik snel klaar natuurlijk en Judith verwacht vast een beetje meer inspanning van me. Dus, na rijp beraad, heb ik de vraag van Judith een beetje aangepast. En ben ik na gaan denken over welke boeken typerend waren voor een bepaalde fase in mijn leven. Wat las ik toen ik 10, 20 of 30 was? Wat zegt dat over mij? En welke voornemens heb ik voor het komende decennium? Voila, een nieuw leesclubideetje borrelde op: teken een levenslijn en noteer de boeken die je doen terugdenken aan weleer. En, beste mensen, zie hier het handgemaakte resultaat: Een beetje toelichting bij de keuzes die ik maakte (want die zijn ook bij deze formu...

Vele hemels boven de zevende

Het leven bijt! Het deelt rake klappen uit, het grijpt ons bij de keel en vloert ons genadeloos. En wij, we staan erbij en we kijken ernaar. En heel vaak doen we niets. Omdat we zo verbijsterd zijn, bijvoorbeeld. Of omdat we ons machteloos voelen tegenover het noodlot. En soms ook omdat we nu eenmaal andere dingen te doen hebben, die we net iets belangrijker vinden dan het leed van een ander. De vraag is natuurlijk of dat ons van onze verantwoordelijkheid ontslaat. Met dat dilemma worstelen de personages in Vele hemels boven de zevende . Zij zijn degenen die toeslaan, of die juist getackeld worden door het lot. Ze zijn elkaar zeer nabij, en tegelijkertijd staan ze mijlenver van elkaar af. Want hoewel ze met elkaar praten, de liefde bedrijven of ruziemaken, echt raken doen ze elkaar niet. Gevangen in hun eigen visie zien ze de ander niet echt. Beseffen ze niet altijd hoe hard het leven er bij de ander op inhakt.  Mijn God, wat een boek! Vanaf de eerste zin al indruk...