Nee, nee, het leven van een moeder loopt niet altijd over rozen. Vooral de donkere dagen tussen Sint en Kerst geven nogal eens aanleiding tot gezucht en getrek. Dat zorgt voor chaotische ochtendspitsen, en zenuwslopende avondmalen: “we zijn moehoe!”
Maar kom, natuurlijk gaan we lezers met kinderwensen of moederinstincten niet ontmoedigen. Dat zou niet alleen onterecht, maar ook bijzonder gemeen zijn, zoniet doortrapt. Opdat u een toekomst met kroost alsnog zou overwegen gaat tante u tips verschaffen aangaande drie prangende kwesties in het leven van een hedendaags ouder. Bovendien geeft ze de oplossing in één klap! Als dat geen service is, dan weten we het niet meer.
Goed, beginnen met het schetsen van de volgende problematische contexten:
1. De kidsdisco: goede voornemens ten spijt, vroeg of laat beland je als moeder aan de zijlijn van een kinderparty. Waar de kinderen vreugdevol rondhossen op foute beats en erbarmelijke teksten nabrullen, vaak begeleid door ernstig simplistische dansjes. Ten behoeve van de mensheid, de wereldvrede en de voortgang der cultuur vraag je je dan terdege af op welke manier je je kids ooit nog kunt interesseren voor meer oorstrelende muzikale expressievormen.
2. De schermen: een wat verstrooide en niet zo oplettende ouder heeft het misschien niet meteen in de gaten, maar wie de kroost nauwlettend observeert merkt dra dat de spruiten gaarne de hele dag voor een scherm zouden doorbrengen. Zij zijn echter wel zo slim om flexibel te zijn wat de vorm van het scherm betreft: een TV, een computer, een tablet of de Wii: het is eindeloos laveren tussen deze instrumenten. Wanhopig zucht tante dan wel eens dat er niet bij alles beelden hoeven te zijn, en dat het soms gewoon veel fijner is om de beelden zelf te bedenken. Ogengedraai van de theekopjes als gevolg!
3. De autoritten: de nachtmerrie van iedere ouder. Een lange afstand afleggen met gejengel op de achterbank. En dan vooral van die fijne, diepgravende discussies à la “Hij begon”, “Nee zij”, “Nietes”, “welles”. Uiteraard valt er met zakken snoep nog wel het een en ander te bewerkstelligen, maar om parelende glimlachen in de toekomst niet helemaal uit te sluiten, dienen er andere oplossingen ten worden gezocht.
En dan nu tadadadadadada de oplossing voor al deze miserie:
De heerlijke hoorspelen van het geluidshuis zijn absolute topklasse! Het taalplezier spat ervan af, net als de liefde en de inzet waarmee deze Cd’s zijn gemaakt. Een sprookje van Andersen vormt telkens het uitgangspunt, maar krijgt een fantastisch nieuw jasje aan. Vol met leuke liedjes, spitse dialogen, hilarische vondsten. En telkens met een hele resem toptalent van Vlaamse bodem (enig minpuntje: als er Nederlanders meedoen zijn dat doorgaans de schurken of, eh, strontvliegen…)
1. In “De Vlo en de professor” duiken we in de wereld van de variété, ontmoeten we stewardess Sabina (sic) met een hilarisch Kempens accent en belanden we op een feministisch eiland waar iedereen Awoe! roept. Bijna verdwijnt de professor in een vulkaan, maar gelukkig overleven alle 50 vlooien deze dreigende catastrofe en worden ze uiteindelijk “Big in de Showbizz!”.
2. In “De mestkever” zoeken we de ware liefde onder de insecten. We maken er kennis met de Antwerpse modegoeroe Paris (“schoonheid zit van binnen….in je kast”) en steken er deze geweldige levensles op: “ge zijt wie ge zijt wie ge zijt!”
3. In “De Bremer stadsmuzikanten” (momenteel door tante op onsubtiele wijze opgedrongen aan een collega) brengt Helmut Lotti een ode aan de Bratwurst en beseffen we plots dat zowel wakkere als moeie koeien “moe” zeggen: je kunt er dus niet van op aan!
Kortom: menig lange autorit is ondertussen al opgevrolijkt met een hoorspel. De theekopjes hielden hun snavel of zongen harmonieus mee op de achterbank. En passant hoorden zij ook eens andere instrumenten dan elektronische beats en kregen ze sprankelende teksten mee. Bovendien verzinnen ze zelf de beelden bij het verhaal (en de choreografie bij de liedjes). En elke keer ontdekken we weer een nieuw taalpretje, een nieuwe kwinkslag of een verborgen hint, zodat groot en klein ook na de tiende keer nog blijven grinniken (een prestatie: tot dusver kon alleen Friends dat teweegbrengen bij tante!)
Lange ritten (of saaie avonden) voor de boeg deze kerstvakantie? Kies dus gerust voor een heerlijk hoorspel. En daarvoor hoeft u trouwens heus geen kinderen te hebben.
{Huishoudelijke mededeling: kunnen Bettina en Pepper hun adres nog even mailen naar tante? Merci! }
Ik heb er ook een paar gekocht, maar echt wild zijn mijn kids er nog niet van, misschien moeten ze ze een paar keren gehoord hebben om ervan te kunnen genieten?
BeantwoordenVerwijderen