De Theetante

  Hoe Alexandra Harris in een beknopte biografie de belangrijkste patronen uit Virginia Woolfs leven zichtbaar maakt en zo zin geeft om Woolfs werk verder te verkennen. goede introductie op een boeiend leven Who’s afraid of Virginia Woolf? Theetante. Althans een beetje. Want vroeger bij haar thuis stond Virginia op een voetstuk. En bezochten we de huizen waar ze heeft gewoond. Virgina was buiten categorie, grote klasse en dus iets om pas te lezen “als je groot bent”. Ondertussen heeft tante met plezier Mrs Dalloway gelezen, maar de koudwatervrees bleef. En zo cirkelde ze een beetje rond Virginia heen, door boeken te lezen als The Hours , Naar de rivier en recent nog Vanessa enVirginia .  Tantes collega en bureau-eilandgenoot kon het niet meer aanzien en bracht de nieuwe biografie van Alexandra Harris voor haar mee. Lees dat maar eens, was de opdracht, alle boeken van Virginia komen aan bod en zo kan je de knoop wel doorhakken. En inderdaad, dit is ee...

Hoe de Ilias-bewerking van Madeline Miller tante eerst verblijdde, toen verontrustte, maar uiteindelijk tot inzicht bracht. Oftewel: hoe ver mag een bewerking gaan? Een toer door de boekenkast. het ene boek leidt naar het andere Toen Anna een hele tijd geleden een lofzang hield op Achilles song wist tante meteen wat haar te doen stond: dit boek lezen. Want als scholier studeerde ze nog Grieks, en boog ze zich op zonnige middagen vol verwondering over de Odyssea. Het was vooral genieten van de prachtige epiteta ornantia “de blankarmige Hera, “de helmboswuivende Hector”, de “ snelvoetige Achilles”. Hoog tijd dus om die verloren kennis weer eens op te poetsen en te herontdekken.   Een prachtig liefdesverhaal De Ilias in een moderne jas Het was echt genieten deze week, want Miller schreef een meeslepend boek. Achilles en Patroklus vormen in haar versie een ontroerend liefdespaar. Samen opgegroeid kennen ze elkaar door en door, en bouwen ze aan een ...

Oftewel: de Rafaël affaire is een intelligente en historisch verantwoorde thriller vol musea, kunstzwendel en espresso’s, ideaal voor een avondje zinvolle ontspanning. Speurders nemen de tijd voor espresso Een paar dagen geleden was tante wat pipsjes. Ze wilde wel lezen, maar het moest vooral ontspannend zijn. Entertainend maar niet flauw. Intelligent maar niet breinbrekend. Ja, ja, makkelijke tante. Gelukkig kwam de bibliothecaris met een lumineus idee. Herlees de thrillers van Iain Pears . Schrijver van geweldige en superdoorwrochte romans als De droom van Scipio en het Goud van de waarheid . Die ter afwisseling en verhoging van de wereldvreugde ook lichter werk uit zijn mouw schudde over de Italiaanse kunstbrigade.    Tante had maar een half woord nodig, greep een boek, en dook in het zonnige, kunstrijke Rome. Daar merken patertjes dat ze onwetend een kunstwerk van onschatbare waarde hebben doorverkocht. Want onder een matig heiligenportret zat een ...