Mensen kijken voor gevorderden: een onberispelijke man



Een mens moet een hobby hebben, vindt u niet? Ik heb er velen. Eén ervan is "mensen kijken". Ik wijd me er met graagte aan op een zonnig terras, tijdens kerstmarkten en op huwelijksrecepties. Maar ook alledaagse situaties bieden mogelijkheden. Zo spied ik 's ochtends op het station nieuwsgierig rond wie mijn blikveld binnenwandelt. Het meeste plezier heb ik daarbij aan de ware excentriekelingen. Zoals de man die, zomer of winter, altijd in korte broek rondloopt. Of de dame die ongeveer elke maand een ander kapsel heeft. Dat soort uitzonderlijke types laten me wegdromen, want welk verhaal zou daar achter zitten?  Maar ja, dan komt de trein en laat ik de hersenspinsels op het perron achter. Want er wacht weer een boek. 

Jane Gardam kan zo lid worden van de mensenkijkers club. Al moet ik in haar veruit mijn meerdere erkennen. Haar mensenkijken-talent is immers fenomenaal. En bovendien: ze doét er ook iets mee. Wat is het geval? Op een middag in London kruiste zij namelijk een opvallend ouderwets heerschap. Glanzend gepoetste schoenen, gele zijden kousen en wie weet een zakhorloge: hij trok haar aandacht. En dat werd het begin van een drie boeken durend verhaal. Ik genoot deze week van deel één!

Een onberispelijke man

Edward Feathers (Eddy voor de vrienden) is een legende. In juridische middens staat hij bekend als Old Filth (Failed in Londen Try Honkong). Hij is steeds als door een ringetje te halen. Een ware held in de rechtbank en daardoor schatrijk. Jonge advocaten fluisteren met respect over hem. "In het leven zat hem alles mee", beweren ze, "hij heeft nooit een tegenslag gekend".

Schijn bedriegt uiteraard, want het leven van Edward Feathers is behoorlijk tumultueus geweest. De start zou je bijvoorbeeld als "suboptimaal" kunnen noemen, en ook zijn oorlogsjaren liepen niet over rozen. De relatie met zijn vrouw Betty doet meteen ook wat wenkbrauwen fronsen, want hun huwelijk is op zijn minst een tikje merkwaardig.

Geleidelijk aan komen we te weten hoe dit allemaal zo komt. Gardam doet dit door magistraal flash backs en flashforewards in te zetten. We die kunst niet zo goed beheerst, valt dan genadeloos door de mand. Maar bij Gardam sluiten heden, verleden en toekomst naadloos op elkaar aan.

Schrijven voor gevorderden

Bijzonder vond ik ook dat Gardam heel gevarieerd schrijft. Aanvankelijk denk je terecht te zijn gekomen in een (bijzonder goed geschreven) versie van Midsummer murders: snoezige cottages alom, ijverige dametjes met parelkettingen in overvloed en heel veel smaakvolle theeserviezen in het tuinprieeltje. Op z'n Jane Austens beschreven met een vleugje humor en veel zonneschijn. Heel idyllisch dat gepensioneerde bestaan.  Erg verschillend van de gloomy jeugdjaren van Edward, waar het wemelt van de Dickensiaanse slechte karakters en dolgedraaide vrouwmensen. En dan zijn er ook nog passages waarin Old Firth de draad een beetje kwijt is en de lezer meeneemt in een verwarrende stream of consciousness. U merkte het al: als lezer hoeft u zich niet te vervelen: dit is literatuur van de bovenste plank.

En dit was nog maar deel één!

Centrale verhaallijn is de driehoeksrelatie tussen Edward, zijn vrouw Betty en Veneering, Edwards concullega. Dit eerste deel bevat Edwards kijk op de zaak, in het tweede deel leren we Betty beter kennen en Veneering komt in het derde deel aan het woord.

Ik ben natuurlijk al een heel eind in deel twee en kan alvast verklappen dat er scènes terugkomen, maar dan met een andere belichting en vanuit een andere invalshoek geschreven. (met luid gejubel van ondergetekende tot gevolg, ..maar dat is voer voor een volgende blog!)


Reacties

  1. Fantastisch mooie serie boeken vond ik dit, zo goed zelfs dat ik nog steeds niet aan een volgende roman van Jane Gardam durf te beginnen, uit angst dat het tegenvalt. Stom, hè?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. PS Ik zie trouwens nu pas dat je een foto van de Grote Markt in Groningen hebt geplaatst! Ben je onlangs bij ons op bezoek geweest? Ik heb daar vroeger ook veel met mijn mijn zus aan mensen kijken gedaan, intussen hun levensverhalen invullend.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dag Anna. Wat grappig! Die foto is toevallig van een site met gratis foto's voor blogs. Anders was ik je wel komen opzoeken hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Jacqueline, dat is ook toevallig, ik ben op het moment ook "Een onberispelijke man" aan het herlezen, en deel 2 en 3 staan ook op me te wachten. Ik vind de Nederlandse vertaling van het boek erg goed, hoewel ik moet zeggen dat ik het boek in het Engels nog mooier vond. "Elk nadeel heb zijn voordeel", in het Nederlands begrijp ik het allemaal net iets beter. Ik verheug me ook al op deel 2 en 3. Groetjes, Erik

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ha Jacqueline, ik heb jou nu ook gevonden. Wat schrijf je heerlijk humorvol. 😊
    Heel erg leuk om je bespreking te lezen van dit boek. Ik moet hem nodig gaan lezen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten