De kunst van het voorlezen: Julia's reis

De voorbije week was het krokusvakantie. En wat voor eentje! Vol zonneschijn en lentebriesjes. Onze twee katten gingen er zowaar heel vrolijk van rondspringen in de tuin. En wij ook. Al namen wij daarbij meteen schoffel en spade ter hand. Want na een donkere, maar barmhartige winter had weer heel wat onkruid de kop op gestoken. En wij trokken dus ten strijde tegen dit gespuis, terwijl het allereerste vlindertje voorzichtig voorbij fladderde.

Ander gefladder kwam van de kinderen, die aangestoken door de lentevreugde vol enthousiasme aan het improviseren sloegen. Met bezems, emmers en paraplus staken ze een ietwat vreemde theatervoorstelling in elkaar. En een hernieuwde kennismaking met het fenomeen piano leidde dan weer tot heel wat vrolijke klanken (met onze excuses aan de buren).

Geen wonder dus dat moeder, kroost én katten na een dag lang plezierig de lente vieren tamelijk moe op de bank neerploften. De verleiding was bijzonder groot om dan maar te gaan zappen. Een wel erg bijzondere remedie weerhield ons echter van een dergelijk vergrijp. Want wij lazen een boek, lekker bijeengeknuffeld onder een dekentje, beleefden we ademloos het ene avontuur na het andere. Daarom deze week eens een leestip voor de jeugd: maar wel eentje met heel veel sterren...

Julia is een leuk meisje van 12 die goed kan tekenen en schilderen. Op een dag ontdekt ze per toeval dat ze een bijzondere gave heeft. Als ze een schilderij aanraakt (en dat mag natuur lijk NOOOIIIT in een museum hè) maar goed, als ze dat per ongeluk doet, belandt ze pardoes in het verleden. "met haar gat in de boter" zoals men hier in Vlaanderen pleegt te zeggen, want Julia komt bij de grootste kunstenaars uit de wereldgeschiedenis terecht.

Zo belandt ze in Amsterdam waar ze kennismaakt met een knorrige Rembrandt; later komt ze terecht aan het Spaanse hof waar Velasquez net de hofdames aan het schilderen is. Andere tijdreizen voeren haar naar het atelier van Leonardo da Vinci, op een mistige expeditie met Turner, in de balletzalen van Degas en aan het strand van Dali.

Wat een avonturen, en wat een spannend verhaal. Maar ook: wat een fantastische eerste kennismaking met de kunstgeschiedenis. Want, ijverig als wij zijn, zochten wij steeds de betrokken schilderijen op en bekeken ze met volle aandacht. Om daarna heerlijk verder te lezen (en ons af te vragen hoe Julia ooit in haar eigen tijd zou belanden).

Een prachtig boek! Een goed verhaal en een blijvende impact, daar ben ik zeker van. Rembrandt, Velasques en de anderen zijn geen vreemden meer, maar vrienden, zoals mijn dochter het uitdrukte. En dat smaakt naar meer, blijkbaar.

Want nu wordt er gesmeekt om nog eens naar het museum te gaan. Om al die kunst in het echt te gaan bekijken. Voorlopig zit een reisje naar het Rijksmuseum, het Louvre of Madrid er helaas niet in. Dan maar opnieuw reizen in een verhaal, dachten wij, en zo trokken we eensgezind naar de boekhandel voor deel twee: Julia's Verdwijning, en zijn we ondertussen te gast bij Van Gogh.

Nee, wij zijn nog lang niet uitgelezen (voorlezen gaat traag) maar we genieten wel volop. Voor ons mag het nog hééééél lang duren voor dit boek uit is.