donderdag 8 maart 2012

Begin bij het einde!


Een goede binnenkomer is het halve werk. Want je krijgt maar één kans voor een eerste indruk. En dus zijn we er intensief mee bezig. Met gepaste openingszinnen en welkomstwoorden. Met voordeurdecoratie, geschenken voor de gastvrouw, kapsels en outfitkeuzes. Neen, u hoeft zich niet te schamen, theetante doet dat ook. Net zoals ze een blogje begint bij het begin. Want als de start gesmeerd loopt, dan volgt de rest vanzelf!

Dacht ze dus.

Maar vandaag zag ze een filmpje dat dit idee bijna letterlijk op de kop zette. Een goed verhaal, zo blijkt, bedenk je achterstevoren. De clou, het eindpunt, of de pointe is namelijk datgene waar je naartoe werkt. Wat je verhaal vaart en ritme geeft. Al het voorgaande brei je daar dan aan vast. Want als het verhaal uiteindelijk op een sisser afloopt, dan is iedereen teleurgesteld. En die fantastische eerste zin? Die is men al lang vergeten.

O, zo had tante het nog niet bekeken.

Maar zou dat ook voor andere levensdomeinen gelden? Bij het ontvangen van bezoek, bijvoorbeeld? Zou je dan in plaats van je te focussen op de opgeruimde living en de propere kroost, eerder het afscheid als uitgangspunt moeten nemen? En dan natuurlijk eentje in het genre van "Dat was echt een geweldige middag, jammer dat we naar huis moeten, we hadden nog zoveel te vertellen!". Met een wanhopig huilende kroost "niet weggaan!", met heel veel gemeende kussen erachter aan, met veel gejoel en gezwaai en met een soort melancholisch leeg gevoel bij de terugkeer in de -ondertussen totaal wanordelijke- woonkamer.

Want, inderdaad, op het einde van een knusse vriendennamiddag kan tante een chaosliving en een verwilderde kroost wél relativeren.

Kortom, misschien is het dus beter om meer andersom te leven? Meer te mikken op een geweldig einde, een orgelpunt, een grande finale? Op applaus en staande ovaties in plaats van de heilige stilte bij het opgaan van het doek?

Voila, zo komt het dus dat tante vanaf vandaag achterstevoren leeft!

NB. Ideale laatste zinnen volgens de theekopjes:
* en ze zagen hem nooit meer terug!
* en toen zei mama: "Ik ga een kop thee zetten!"
* en eindelijk scheen de zon!
* en toen hield de zus eindelijk haar mond en werd het heerlijk rustig!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen