Doorgaan naar hoofdcontent

De gevonden foto's Amory Clay



Het was me een week! Mijn moeder werd 90 jaar en dat moest natuurlijk gevierd worden, met taart, een chique lunch en heel veel familie. Het was heel erg gezellig en zelf is ze heel verbaasd dat er al zoveel tijd is verstreken, want het voelt totaal niet zo. 

Toevallig of niet las ik deze week een boek over een bijna generatiegenote die tijdens haar leven heel veel watertjes door zwom. En ik zeg het maar meteen: het was een heerlijk verhaal, zo eentje om avonden lang in rond te hangen en waarbij ik de thee zelfs liet koud worden (en dat is wat mij betreft echt heel uitzonderlijk)

Amory Clay

Dit boek vertelt het fictieve leven van Amory Clay, een fotografe die echt overal bij was. Het boek neemt ons mee naar het Berlijn van de jaren dertig, New York voor de Tweede Wereldoorlog, het strijdgewoel in Frankrijk en later de oorlog in Vietnam.

Amory Clay observeert en fotografeert en laveert tussen verschillende geliefdes. Tegelijk blikt ze op het einde van haar leven terug op haar foto's en haar turbulente leven. Daarbij zoomt ze uit en mijmert over de vraag wat voor mens ze daardoor is geworden. Ze ontdekt rode draden en stroomversnellingen en vraagt zich af wat ze hiervan verder door wil geven. Mooi.

Fascinerend schrijfproces

Maar wat ik misschien nog wel het allerleukste vind aan dit boek is de manier waarop William Boyd te werk is gegaan. Hij heeft het verhaal immers opgehangen aan toevallig gevonden foto's. Blijkbaar verzamelt hij die al jaren op broccantemarkten, en garageverkopen, en kreeg er ook wel cadeau van collega's en vrienden. Zo heeft hij een hele collectie van foto's waarop onbekenden on aankijken vanuit een ver verleden. Wie ze zijn, wat ze doen en wat het verhaal achter een simpel kiekje is, weet niemand, en juist dat zet de fantasie natuurlijk aan het werk!

O, ik kan me dat al zo voorstellen! Dat hij in zijn schrijfkamer die foto's heeft uitgezocht, op een rijtje legde en vervolgens het verhaal erom heen gesponnen heeft. Hij ontdekte zo bijvoorbeeld dat de vader van Amory heel goed op zijn handen kon lopen, en maakt daar een geweldig symbool van in het verhaal. Wat moet dat heerlijk zijn om te doen! Boyd vertelt er alles over in dit artikel.

Kortom: een boek dat om meerdere redenen absoluut de moeite waard is. Heel toevallig ontdekt in de bibliotheek. En bij deze een must op uw leeslijst!

Reacties

  1. Sue15 november 2019 om 13:06

    Ook gereserveerd bij de bibliotheek. Dit is bij uitstek een boek voor mij!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jacqueline 15 november 2019 om 19:19

    Het is een boek waar ik echt nog vaak aan terugdenk. Dus absoluut de moeite waard!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sue27 november 2019 om 19:41

      Vandaag heb ik het op kunnen halen bij de bibliotheek, zodat ik Het Bureau (deel 1) uit heb, ga ik het lezen.

      Verwijderen
  3. Jacqueline 27 november 2019 om 20:12

    Ik wens je alvast veel leesplezier!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De aanslag – Harry Mulisch

Dit is een boek dat de meesten van ons ooit gelezen hebben, als verplichte kost op school. Ondergetekende in elk geval. Ik sleepte het verhuizing na verhuizing mee, zonder het ooit te herlezen. Maar vorige week, na een aantal lamentabele leeservaringen, nam ik het weer eens ter hand. En ik was er helemaal ondersteboven van. Hierbij dus vijf redenen waarom ook u het boek ook nog eens zou moeten herlezen. De taal! Wat een schitterend Nederlands sprankelt er van de bladzijden af. Zorgvuldig gekozen bewoordingen, soepele zinnen, rake beschrijvingen. Zonder populaire vuilbekkerij of gortigheid, maar evenmin gortdroog. Als ik zoiets lees denk ik: ja, het Nederlands is toch een mooie taal! Het trauma : want daar gaat dit boek uiteindelijk over. Hoe komt een mens een drama te boven? Door het te negeren, denkt de hoofdpersoon en daar komt hij een heel eind mee. Maar op verschillende momenten in zijn leven gebeurt er – overwachts – weer iets waardoor hij het drama toch onder ogen m...
5 reacties
Meer lezen

De boeken van je leven - leesclubleuks

Zoals ik vorige week al vertelde, vroeg Judith me welke boeken mijn  leven hadden veranderd. Geen makkelijke vraag, omdat ik van mening ben dat elk boek je een beetje zou moeten veranderen, of toch anders zou moeten laten kijken. In die zin zou dus het opnoemen van de laatste vijf boeken uit mijn lectuurpakket al voldoende moeten zijn. Maar dan ben ik snel klaar natuurlijk en Judith verwacht vast een beetje meer inspanning van me. Dus, na rijp beraad, heb ik de vraag van Judith een beetje aangepast. En ben ik na gaan denken over welke boeken typerend waren voor een bepaalde fase in mijn leven. Wat las ik toen ik 10, 20 of 30 was? Wat zegt dat over mij? En welke voornemens heb ik voor het komende decennium? Voila, een nieuw leesclubideetje borrelde op: teken een levenslijn en noteer de boeken die je doen terugdenken aan weleer. En, beste mensen, zie hier het handgemaakte resultaat: Een beetje toelichting bij de keuzes die ik maakte (want die zijn ook bij deze formu...
21 reacties
Meer lezen

Vele hemels boven de zevende

Het leven bijt! Het deelt rake klappen uit, het grijpt ons bij de keel en vloert ons genadeloos. En wij, we staan erbij en we kijken ernaar. En heel vaak doen we niets. Omdat we zo verbijsterd zijn, bijvoorbeeld. Of omdat we ons machteloos voelen tegenover het noodlot. En soms ook omdat we nu eenmaal andere dingen te doen hebben, die we net iets belangrijker vinden dan het leed van een ander. De vraag is natuurlijk of dat ons van onze verantwoordelijkheid ontslaat. Met dat dilemma worstelen de personages in Vele hemels boven de zevende . Zij zijn degenen die toeslaan, of die juist getackeld worden door het lot. Ze zijn elkaar zeer nabij, en tegelijkertijd staan ze mijlenver van elkaar af. Want hoewel ze met elkaar praten, de liefde bedrijven of ruziemaken, echt raken doen ze elkaar niet. Gevangen in hun eigen visie zien ze de ander niet echt. Beseffen ze niet altijd hoe hard het leven er bij de ander op inhakt.  Mijn God, wat een boek! Vanaf de eerste zin al indruk...
13 reacties
Meer lezen