Mmmm! Manuscripten






Beste mensen, de voorbije jaren heb ik me ingehouden! Ik heb mijn voorliefde voor de middeleeuwen slechts heel terloops voor het voetlicht gebracht. Af en toe een kleine referentie naar een roman of zo, en verder zorgde ik voor heel veel afwisseling. Bewust. Sta me dus toe om één keer voluit te gaan in vakidiotie. Ik las namelijk een heerlijk boek over middeleeuwse manuscripten.

Meetings with remarkable manuscripts is een bundel van twaalf ontmoetingen met handschriften. Christopher De Hamel, zelf conservator van het eerste handschrift dat hij beschrijft, reist de hele wereld rond voor deze "interviews" met BM's (bekende manuscripten). Dat levert behoorlijk lezenswaardig materiaal op. Hierbij 5 redenen waarom u dit ook moet lezen:

1. U leert over handschriften. ja, die voelde u aankomen, natuurlijk, maar het klopt. Samen met De Hamel bladert u in kostbare werken. Hij kijkt over uw schouder mee en wijst op kleine vlekjes, speldenprikjes, eigendomsmerken en aantekeningen in de marge. Aan de hand van deze materiële sporen legt hij uit hoe zo'n handschrift werd gemaakt en hoe het later werd gebruikt, en dat is uitermate boeiend.

2. U bezoekt vermaarde bibliotheken. Samen met Christopher krijgt u een kijkje achter de schermen van grote instituten, zoals het Bibliothèque Nationale in Parijs, het Getty Museum in California en ja ook de universiteitsbibliotheek van Leiden. Elke bibliotheek heeft zo zijn eigen regels: waar moet u handschoenen aantrekken? Waar komt er een bewaker meekijken? En waar mag u zowaar een chocolaatjes snoepen in de buurt van kostbaar perkament?

3. U duikt in de middeleeuwse gedachtenwereld. Want ja, de inhoud van de manuscripten doet er uiteraard ook toe. U ontdekt wat een psalterium is, waarom een getijdenboek handig was en welke gortige verhalen Chaucher allemaal neerpende. Bovendien komt u ogen te kort bij de prachtige kunst die in de boeken is verscholen: van de kleurrijke apocalyps van Beatus tot de verfijnde miniaturen van Simon Bening: ze passeren allemaal de revue.

4. U volgt de verrassende levensweg van oude boeken. Het lijkt misschien of ze al eeuwen onbeweeglijk zijn, maar niets is minder waar. Deze boeken gingen vaak van hand tot hand, ze werden gestolen, verborgen, ze verdwenen en er werden moorden voor gepleegd. Via de boeken leert u dus ook hun bezitters kennen en de conflicten die ze veroorzaakten. Pausen, omhooggevallen industriëlen, snode abten en rijke burgers: ze passeren allemaal de revue.

5. U schiet regelmatig in de lach. Al het bovenstaande kan natuurlijk droge kost worden, maar daarvan is bij De Hamel geen sprake. Met veel gevoel voor humor beschrijft hij de mensen die met manuscripten in de weer zijn en legt hij grappige verbanden tussen miniaturen en cartoons. Ook zijn kat speelt een fijne bijrol (want die vindt zichzelf, net als alle katten, toch net iets belangrijker dan die middeleeuwse oude rommel, en eist dus regelmatig de aandacht op)

Kortom, beste mensen: smullen geblazen! Het is geen eenvoudig boek en ik heb er een paar weken over gedaan voor het uit was, maar het was een o zo verrijkende leeservaring. En die gun ik u natuurlijk ook!

Reacties

  1. Klinkt geweldig! Wat mij betreft mag je je veel vaker uitleven in vakidiotie.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wil jij nu eens stoppen met het aanbevelen van zulke goede boeken? Mijn verlanglijstje wordt steeds langer!! Maar serieus, als mede vak-idioot vind ik dit boek natuurlijk helemaal geweldig. Wat een fijne ontdekking.

    Groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dit is echt smullen hoor Bettina, dus hoog op je lijstje zetten!

      Verwijderen
  3. Hoi Jacqueline, ik voel mijzelf niet bepaald een vakidioot, maar dit lijkt mij een geweldig boek. Groetjes, Erik

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Volgens mij kunnen niet vakidioten hier ook van genieten! Ik ben in elk geval benieuwd wat je ervan vindt..

      Verwijderen

Een reactie posten