De Theetante

Deze kerstvakantie staat in het teken van Jane Austen. O, ik ben helemaal in haar ban. Ik lees haar boeken, beluister urenlang een podcast over haar leven en snuister tussen haar spulletjes. En dat voor iemand die vroeger nogal eens dacht: Jane Austen? Keukenmeidenromans! Vanwege de zoeterige verfilmingen natuurlijk, die haar boeken al te makkelijk kunnen reduceren tot een boy meets girl verhaal. (met veel dansen, getormenteerde blikken en bakkenbaarden, dat dan weer wel). Weinig dat me echt aansprak dus, maar sindsvorige week ben ik helemaal om. Hierbij dus het verslag van mijn tweede week met Jane. Ga er maar voor zitten, want ik ben niet snel uitgepraat! Pride and Prejudice: 5 kwaliteiten Laat ik met het belangrijkste beginnen, waar het allemaal om draait: haar boeken. Wat maakt deze dan zo onweerstaanbaar? vroeg ik me af. Ik besloot om mijn onderzoekje te beginnen met hét succesnummer bij uitstek, Pride and Prejudice . Oftewel: het verhaal van mister Darcy. ...

De kerstvakantie begon extra vroeg dit jaar. Na erg drukke maanden was het hoog tijd om op adem te komen. En wat is er beter om de gedachten af te leiden van het werk dan een leuk projectje? Het idee voor dit project werd me min of meer op een zilveren schaaltje aangereikt door uitgeverij Karmijn. Zij stuurden me immers een bijzonder bekoorlijk boekje op over de schrijfster Jane Austen. Nu had ik natuurlijk al wel van haar gehoord, maar nog nooit iets van haar gelezen. En dus werd mijn nieuwsgierigheid meteen gewekt: zou er een Janeite in mij schuilen? Dus, op de eerste dag van mijn vakantie, met een verse kop thee binnen handbereik, begon ik mijn ontdekkingstocht. Ik kon me geen betere introductie wensen, want dit is een heel gezellig boekje. Heel creatief bedacht ook, vol leuke weetjes en met originele vondsten, zoals een interview met mr. Darcy en een rondleiding in de cottage van Jane. Met heel veel schattige tekeningetjes en een vleugje humor. Heel ontspannend allemaal en na...

Het was de voorbije weken weer druk, want: kerstexamens! Wat in Nederland gewoon een proefwerkweek heet, wordt in Vlaanderen verheven tot heroïsche proporties. En dat zorgt uiteraard voor heel wat puberleed en gespannen zenuwen. Niet dat er gevochten werd op het scherp van de snee, maar er vielen harde woorden en nog net geen rake klappen. Als moeder des huizes was ik de sergeant-majoor van dienst, en bemiddelde bij hoogoplopende conflicten over schermgebruik. Ik moest grenzen stellen, lijnen trekken, vermanend preken: iets wat moeders al eeuwen doen. Heel klassiek allemaal. Zit er dan geen vooruitgang in de mensheid? vroeg ik me vertwijfeld af. Ken uw klassiekers is uiteraard altijd een goede leuze, maar die kwam deze week weer extra goed van pas. Huiselijk geweld te over in deze nieuwe bewerking van de Oresteia. Het leek dus wel gepaste lectuur in deze - in meerdere opzichten - donkere dagen. Het huis met de namen Colm Toibin maakte een heel vrije bewerking van de verhalenc...

Ik hou van eenvoud. Van pure klasse. Van sobere vertellingen waarin één moment centraal staat. Met enkele personages, veel stiltes en betekenisvol gemijmer. Waar elk woord telt. Dat zijn mijn boeken. Dacht ik - want deze week werd ik meegesleept door het volstrekt tegenovergestelde. Een wervelend verhaal, vol excentrieke personages en dat decennia overspant.  Ik genoot van elke bladzijde (en het waren er meer dan 600!). Maak kennis met Cyril. Een jongetje van zeven in het Ierland van de jaren vijftig. Hij groeit op in een bijzonder gezin met een moeder die mopperend boeken schrijft en een vader die fraudeert en ondertussen menig scheve schaats rijdt. Veel aandacht voor de zoon des huizes is er niet, en bovendien wordt hem ingepeperd dat hij "geen echte Avery" is. Hij is immers geadopteerd en lijkt dus een soort liefdadigheidsprojectje waarvoor het enthousiasme allang vervlogen is. Cyril weet niet anders en stelt zich daar niet veel vragen bij. Zijn statuut in huis is du...