Laat ik het gewoon even toegeven: het ging een beetje mis dit voorjaar. Veel te veel werk, veel te weinig tijd, en een lat die veel te hoog lag. En natuurlijk ondergetekende die dat allemaal veel te laat doorhad en dus tegen beter weten in maar doorstoomde...
Op zo'n moment heb je een goede vriendin nodig. Die een kop thee voor je zet, luistert naar het geweeklaag en ach en oo zegt tussen twee diepe zuchten door. Bovendien iemand die je nadien het perfecte boek serveert. Ik wist het zelf niet, maar dat was precies wat ik nodig had: een stevige thriller van Nele Neuhaus!
Languit liggend op de bank of leer luilakkend in de zon vlogen de uren voorbij: wat is dit een heerlijk leesvoer! Spannend van de eerste bladzijde tot de laatste. Met sterke personages, en boeiende verhaallijnen. Bovendien vol onverwachte wendingen zodat je af en toe een kreet van verbazing slaakt! Vlot geschreven uiteraard, maar wel zodanig dat je er je hoofd bij moet houden. Geen boeken die je makkelijk weglegt. Dus ja, ik ging wel eens heel laat slapen omdat er een hoofdstuk uit moest.
Met het lezen van deze knappe thrillers, veel uitrusten en hangen, ben ik er weer een beetje boven opgekomen. Ik heb weer zin in het zwaardere leeswerk, kijk uit naar biografieën en literaire pareltjes. Naar fijne leesclubavondjes en theatervoorstellingen. En naar het bloggen eveneens. Zo'n persoonlijk logboek van leeservaringen is toch wel fijn om te hebben. En heel wat vrienden gaven ook aan dat ze het misten, mijn leestips.
Dus dacht ik, weet je wat? Ik ga doen of er niets aan de hand is, en weer een nieuw hoofdstuk breien aan het theetante verhaal. Rustig aan deze keer, dat wel! Kalm aan en zonder al te veel poeha. Gewoon weer lekker lezen, daarover mijmeren en mijn bevindingen delen.
Ik heb er zin in!
Op zo'n moment heb je een goede vriendin nodig. Die een kop thee voor je zet, luistert naar het geweeklaag en ach en oo zegt tussen twee diepe zuchten door. Bovendien iemand die je nadien het perfecte boek serveert. Ik wist het zelf niet, maar dat was precies wat ik nodig had: een stevige thriller van Nele Neuhaus!
Met het lezen van deze knappe thrillers, veel uitrusten en hangen, ben ik er weer een beetje boven opgekomen. Ik heb weer zin in het zwaardere leeswerk, kijk uit naar biografieën en literaire pareltjes. Naar fijne leesclubavondjes en theatervoorstellingen. En naar het bloggen eveneens. Zo'n persoonlijk logboek van leeservaringen is toch wel fijn om te hebben. En heel wat vrienden gaven ook aan dat ze het misten, mijn leestips.
Dus dacht ik, weet je wat? Ik ga doen of er niets aan de hand is, en weer een nieuw hoofdstuk breien aan het theetante verhaal. Rustig aan deze keer, dat wel! Kalm aan en zonder al te veel poeha. Gewoon weer lekker lezen, daarover mijmeren en mijn bevindingen delen.
Ik heb er zin in!
Hoi Jacqueline, leuk dat je weer begonnen bent! Het grote voordeel van een blog is dat je er rustig een tijdje tussenuit kunt gaan en dan vervolgens weer verder gaan waar je gebleven bent. Ik verheug me op je berichtjes. Groetjes, Erik
BeantwoordenVerwijderenWelkom terug in Boekenland! We hebben je gemist. Wat fijn dat je er weer bent.
BeantwoordenVerwijderenWat heerlijk die reacties op mijn herstart. Ik ben zelf ook blij om weer boven water te zijn. En ik heb ondertussen weer een aantal goede boeken gelezen om met jullie te delen. Dus: tot binnenkort!
BeantwoordenVerwijderenWat fijn dat je weer begint, ik heb je gemist!! Het maakt niet uit over welke boeken je blogt, het is altijd zo leesbaar!!
BeantwoordenVerwijderenLiefs,
zoooo blij!!!!!
BeantwoordenVerwijderen