De Theetante

Het was zomervakantie en ik dacht: tijd voor een dikke klepper. Dus haalde ik Victor Hugo's " L'homme qui rit " in huis. Ik keek ernaar uit om te worden meegesleept door een groot verteller en nestelde me dus alvast in de hangmat. Zo'n 120 pagina's hield ik het vol en toen dacht ik: waar ben ik nu eigenlijk mee bezig? Want onze Victor bleef maar inleiden, sfeerscheppen en kennis tentoonspreiden, maar het verhaal was ondertussen geen stap verder. De man werd per pagina betaald, dat is duidelijk. Maar mijn geduld was op. Waar dit boek van Victor Hugo symbool staat voor het ene uiterste: barokke overdaad, staat de novelle Ethan Frome van Edith Wharton symbool voor de andere kant van het vertellersspectrum. Dit boekje vertelt in enkele pagina's een heel dramatisch verhaal, verpakt in rake scènes en betekenisvolle stiltes. Heel verfrissend na de ronkende retoriek van de praalzuchtige Fransman. De frisheid van Ethan Frome heeft natuurlijk ook te maken met de ...

Van jongs af aan lees ik al graag de krant. Vroeger natuurlijk altijd een papieren exemplaar, tegenwoordig lees ik digitaal bij het ontbijt of (hopelijk snel weer) op de trein. Alleen in het weekend trakteer ik mezelf nog op zo,n heerlijk ouderwets knisperend exemplaar, en daar kan ik echt van genieten. Even de balans opmaken en vooruitkijken, het is een heerlijk zondags ritueel.  Ook Holmes en dr. Watson waren grote fans van de krant. Bij gebrek aan twitter, website en TVjournaals was dat natuurlijk dé bron van informatie bij uitstek. In vele verhalen nemen beide heren het drukwerk dan ook gretig ter hand en gaan er eens goed voor zitten. Met een versgestopte pijp en een glas wiskey bij de hand kammen ze de "annonces" nauwgezet uit. Want in die soms heel cryptische berichtjes schuilen aanwijzingen, ze bevatten verborgen hints en snode plannen. Meer dan de moeite dus om daar even grondig naar te kijken. De aanhouder wint, ook op dit vlak. Uiteraard is Sherlock Holmes, meer da...

Waarde vrienden van het boek! Ik richt mij tot u met een verontrustend bericht. De voorbije week kruiste lady Susan immers mijn pad. U kent haar wel:  charmant & beeldschoon, maar ook bijzonder sluw & geslepen. Zij is iemand die elke situatie moeiteloos in haar voordeel draait & altijd wel een manier vindt om zichzelf goed te praten. Dat anderen de scherven dan moeten opruimen lijkt haar minder te deren, helaas!  Uiteraard is het haar goed recht om zich in affaires storten & harten te breken, edoch de voorbije week liep het werkelijk de spuigaten uit. Want was was het geval, lieve vrienden, deze dame heeft een lieftallige dochter van zestien lentes. Een vriendelijk een meegaand typetje, welbespraakt en wel belezen & vooral ook een tikkeltje bedeesd. Een lieverd kortom. En dit onschuldig wichtje werd door haar moeder plots op de huwelijksmarkt gegooid & gekoppeld aan een oude vlam van mams.  Op zich is dat al erg dramatisch, maar het werd nog erger,...