Doorgaan naar hoofdcontent

Flirten als Daisy Miller - Henry James



Op deze rustige dagen, als de zon schijnt, de lucht strakblauw is en de strijk is opgevouwen, waan ik me wel eens op vakantie. Vooral dan als ik met een heerlijk wijntje in de tuin zit met zicht op onze abdij. Er fladdert een vlindertje langs en in de verte schateren de buurkindjes in een zwembadje. Op zo'n moment speel ik wel eens alsof ik op hotel ben, heerlijk!

Wat daarbij nog extra helpt natuurlijk is een boek lezen over mensen die in een kuuroord verblijven. Chique op hotel aan het meer van Genève bijvoorbeeld. waar ze verder niets anders doen dan soezen in de tuin, heerlijk eten, wandelingetjes maken en misschien loom een tennisballetje over het net slaan. En natuurlijk urenlang bezig zijn met het aantrekken van een avondtoilet voor het diner.  Bij het bewonderen van een bergtop kom je wel eens iemand tegen en zo ontmoet Frederick Winterbourne de ravissante Daisy Miller. 

Zij is Amerikaanse en samen met haar moeder en broertje op reis in Europa. Moeder en broer zijn nogal zeurderige types, maar Daisy kan genieten als de beste! Ze dartelt vrolijk rond, flirt met iedereen, komt altijd te laat, spreekt af met mannen in het maanlicht en bedoelt daar dan verder niets mee. 

Kijk, van zo iemand raakt de keurige Frederik erg in de war. Daisy laat hem duidelijk merken dat ze hem wel leuk vindt, maar hoe eerlijk is ze eigenlijk? En als hij de uitverkorene is, waarom trekt ze dan met zoveel andere mannen op? Heeft ze niet in de gaten dat er zo over haar geroddeld wordt? Of vindt ze dat stiekem juist enig? Ziet ze niet dat mensen haar mijden? Of voelt ze zich zelf beter dan hen? Is ze een hopelijk romantische ziel, of juist een geslepen intrigante? Frederik kan er maar niet achter komen.

En de lezers van dit boek evenmin. Want Daisy zet ons voortdurend op het verkeerde been. En dat maakt dit verhaal natuurlijk zo ontzettend goed! Toen het boek verscheen in 1879 werd het daarom meteen een groot succes. Men raakte maar niet uitgepraat over de vraag of Daisy een snol was of een snob, een deerne of een deugniet, een onnozele hals of een levenskunstenares.

Dus, beste lezer, nu rest me enkel nog de vraag: wat denkt u?

De afbeelding is publiek domein via Rijksstudio: Dame wijst een huwelijksaanzoek af, Jacques Etienne Victor Arago, 1818 - 1827

Reacties

  1. Goeie vraag. Ik ben bang dat ik het boek moet herlezen om er weloverwogen antwoord op te geven, want is te lang geleden om me te herinneren wat ik destijds van Daisy vond. Ik herinner me het boek wel als één van de meest toegankelijk romans van James, en een dunnetje, dus het kan best dat ik het over een tijdje weer eens uit de kast haal. Ik vind je besprekingen van al deze klassiekers erg aanstekelijk!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Anna, het is inderdaad een dunnetje, maar dus wel eentje waar je over blijft nadenken. Is Daisy misschien een (verre) voorloper van de Instagram-influencers, die dol zijn op aandacht (en ook negatieve aandacht is aandacht) en die dan toch verrast/verbijsterd en verontwaardigd zijn als hun gehuppel gevolgen blijkt te hebben?

      Verwijderen
  2. Ja, dat ben ik met Anna eens, heel aanstekelijk al deze klassiekers. Ik heb nog nooit iets van Henry James gelezen, maar ik zou deze best willen proberen! :-) Kortom, hij komt op de lijst...
    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Bettina, doen! Het is een dunnetje, dus installeer je op je balkon, serveer jezelf een prosecco en een schaaltje olijven en waan je even op vakantie. Veel plezier!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De aanslag – Harry Mulisch

Dit is een boek dat de meesten van ons ooit gelezen hebben, als verplichte kost op school. Ondergetekende in elk geval. Ik sleepte het verhuizing na verhuizing mee, zonder het ooit te herlezen. Maar vorige week, na een aantal lamentabele leeservaringen, nam ik het weer eens ter hand. En ik was er helemaal ondersteboven van. Hierbij dus vijf redenen waarom ook u het boek ook nog eens zou moeten herlezen. De taal! Wat een schitterend Nederlands sprankelt er van de bladzijden af. Zorgvuldig gekozen bewoordingen, soepele zinnen, rake beschrijvingen. Zonder populaire vuilbekkerij of gortigheid, maar evenmin gortdroog. Als ik zoiets lees denk ik: ja, het Nederlands is toch een mooie taal! Het trauma : want daar gaat dit boek uiteindelijk over. Hoe komt een mens een drama te boven? Door het te negeren, denkt de hoofdpersoon en daar komt hij een heel eind mee. Maar op verschillende momenten in zijn leven gebeurt er – overwachts – weer iets waardoor hij het drama toch onder ogen m...

De boeken van je leven - leesclubleuks

Zoals ik vorige week al vertelde, vroeg Judith me welke boeken mijn  leven hadden veranderd. Geen makkelijke vraag, omdat ik van mening ben dat elk boek je een beetje zou moeten veranderen, of toch anders zou moeten laten kijken. In die zin zou dus het opnoemen van de laatste vijf boeken uit mijn lectuurpakket al voldoende moeten zijn. Maar dan ben ik snel klaar natuurlijk en Judith verwacht vast een beetje meer inspanning van me. Dus, na rijp beraad, heb ik de vraag van Judith een beetje aangepast. En ben ik na gaan denken over welke boeken typerend waren voor een bepaalde fase in mijn leven. Wat las ik toen ik 10, 20 of 30 was? Wat zegt dat over mij? En welke voornemens heb ik voor het komende decennium? Voila, een nieuw leesclubideetje borrelde op: teken een levenslijn en noteer de boeken die je doen terugdenken aan weleer. En, beste mensen, zie hier het handgemaakte resultaat: Een beetje toelichting bij de keuzes die ik maakte (want die zijn ook bij deze formu...

Vele hemels boven de zevende

Het leven bijt! Het deelt rake klappen uit, het grijpt ons bij de keel en vloert ons genadeloos. En wij, we staan erbij en we kijken ernaar. En heel vaak doen we niets. Omdat we zo verbijsterd zijn, bijvoorbeeld. Of omdat we ons machteloos voelen tegenover het noodlot. En soms ook omdat we nu eenmaal andere dingen te doen hebben, die we net iets belangrijker vinden dan het leed van een ander. De vraag is natuurlijk of dat ons van onze verantwoordelijkheid ontslaat. Met dat dilemma worstelen de personages in Vele hemels boven de zevende . Zij zijn degenen die toeslaan, of die juist getackeld worden door het lot. Ze zijn elkaar zeer nabij, en tegelijkertijd staan ze mijlenver van elkaar af. Want hoewel ze met elkaar praten, de liefde bedrijven of ruziemaken, echt raken doen ze elkaar niet. Gevangen in hun eigen visie zien ze de ander niet echt. Beseffen ze niet altijd hoe hard het leven er bij de ander op inhakt.  Mijn God, wat een boek! Vanaf de eerste zin al indruk...