Doorgaan naar hoofdcontent

Gij Nu - Griet Op de Beeck

Ook in schijnbaar banale levens zijn er momenten waarop de tijd verdicht. Ogenblikken waarop zich een keuze aandient, waarop het leven plots een andere wending neemt, waarop soms onbedoeld dingen in gang worden gezet, of juist voorgoed stilvallen.

Griet Op de Beeck laat ons in vijftien verhalen getuige zijn van zo'n kantelmoment. Er zijn personages die heel bewust kiezen voor een andere draai en daar ook in slagen. Anderen moeten op hun stappen terugkeren, aarzelen te lang, of ontmoeten hindernissen. Er zijn er die ongewild een keerpunt veroorzaken en dat een leven lang meedragen, terwijl anderen juist heel makkelijk over een dramatische gebeurtenis heenstappen.

Hoe het ook zij, elk personage nodigt uit tot empathie en vaak tot sympathie. Het doet je nadenken over de keerpunten in je eigen leven, ook de afslagen die je hebt gemist.

Ik merkte dat elk verhaal het waard was om even te bezinken. Dus: even het boek dichtslaan, een pauze inlassen en je opladen voor het volgende verhaal. En dat dan weer heel bewust en vol aandacht lezen, tot je vol spijt weer afscheid moet nemen van het personage. Want hoe dan ook ben je een beetje van hem of haar gaan houden.

Zo zijn korte verhalen vast bedoeld. Lezen dus. Gij nu!

Reacties

  1. Eerst nog Vele hemels boven de zevende lezen. Ik heb dat inmiddels op mijn e-reader staan en wie weet ga ik daarna door naar deze bundel. Hij klinkt goed en bovendien wil ik proberen wat meer korte verhalen te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De aanslag – Harry Mulisch

Dit is een boek dat de meesten van ons ooit gelezen hebben, als verplichte kost op school. Ondergetekende in elk geval. Ik sleepte het verhuizing na verhuizing mee, zonder het ooit te herlezen. Maar vorige week, na een aantal lamentabele leeservaringen, nam ik het weer eens ter hand. En ik was er helemaal ondersteboven van. Hierbij dus vijf redenen waarom ook u het boek ook nog eens zou moeten herlezen. De taal! Wat een schitterend Nederlands sprankelt er van de bladzijden af. Zorgvuldig gekozen bewoordingen, soepele zinnen, rake beschrijvingen. Zonder populaire vuilbekkerij of gortigheid, maar evenmin gortdroog. Als ik zoiets lees denk ik: ja, het Nederlands is toch een mooie taal! Het trauma : want daar gaat dit boek uiteindelijk over. Hoe komt een mens een drama te boven? Door het te negeren, denkt de hoofdpersoon en daar komt hij een heel eind mee. Maar op verschillende momenten in zijn leven gebeurt er – overwachts – weer iets waardoor hij het drama toch onder ogen m...

De boeken van je leven - leesclubleuks

Zoals ik vorige week al vertelde, vroeg Judith me welke boeken mijn  leven hadden veranderd. Geen makkelijke vraag, omdat ik van mening ben dat elk boek je een beetje zou moeten veranderen, of toch anders zou moeten laten kijken. In die zin zou dus het opnoemen van de laatste vijf boeken uit mijn lectuurpakket al voldoende moeten zijn. Maar dan ben ik snel klaar natuurlijk en Judith verwacht vast een beetje meer inspanning van me. Dus, na rijp beraad, heb ik de vraag van Judith een beetje aangepast. En ben ik na gaan denken over welke boeken typerend waren voor een bepaalde fase in mijn leven. Wat las ik toen ik 10, 20 of 30 was? Wat zegt dat over mij? En welke voornemens heb ik voor het komende decennium? Voila, een nieuw leesclubideetje borrelde op: teken een levenslijn en noteer de boeken die je doen terugdenken aan weleer. En, beste mensen, zie hier het handgemaakte resultaat: Een beetje toelichting bij de keuzes die ik maakte (want die zijn ook bij deze formu...

Vele hemels boven de zevende

Het leven bijt! Het deelt rake klappen uit, het grijpt ons bij de keel en vloert ons genadeloos. En wij, we staan erbij en we kijken ernaar. En heel vaak doen we niets. Omdat we zo verbijsterd zijn, bijvoorbeeld. Of omdat we ons machteloos voelen tegenover het noodlot. En soms ook omdat we nu eenmaal andere dingen te doen hebben, die we net iets belangrijker vinden dan het leed van een ander. De vraag is natuurlijk of dat ons van onze verantwoordelijkheid ontslaat. Met dat dilemma worstelen de personages in Vele hemels boven de zevende . Zij zijn degenen die toeslaan, of die juist getackeld worden door het lot. Ze zijn elkaar zeer nabij, en tegelijkertijd staan ze mijlenver van elkaar af. Want hoewel ze met elkaar praten, de liefde bedrijven of ruziemaken, echt raken doen ze elkaar niet. Gevangen in hun eigen visie zien ze de ander niet echt. Beseffen ze niet altijd hoe hard het leven er bij de ander op inhakt.  Mijn God, wat een boek! Vanaf de eerste zin al indruk...