Op donkere avonden, als de zon onder ging en enkel het vuur nog licht en warmte gaf, vertelden de ouderlingen verhalen. Hun rimpels vervaagden, hun ogen schitterden en hun publiek luisterde ademloos toe. Spannende vertellingen waren het, vol betoverende overgangen tussen de wereld van de levenden en die van de doden. Lang verdwenen zielen keerden erin terug om te spoken, om wraak te nemen of juist om te waarschuwen. De grens tussen onze wereld en de hunne is op sommige momenten immers flinterdun. Zo dun, dat je de schimmen bijna kan voelen.
Kate Mosse nam deze sagen en legenden als uitgangspunt voor een bijzondere verzameling korte verhalen. In haar eigen stijl blaast ze oude vertellingen een nieuw leven in. Ze geeft hen een eigentijdse draai en verbindt de angsten van weleer met de bekommernissen van vandaag. Iets wat ze eerder al deed in haar steengoede, maar ook vuistdikke romans als Het Labyrint en De Citadel.
Een bundel korte verhalen publiceren, was voor Mosse toch wel even durven, laat ze ons weten in haar voorwoord. Want deze vorm dwingt haar om zich te beperken tot slechts enkele personages, terwijl ze juist graag en met verve tientallen personages in haar boeken samenbrengt. Het opzetten van een korte spanningsboog was voor haar een waar leerproces.
Het leuke aan deze bundel is dat Mosse ons een kijkje achter de schermen biedt. Zo vertelt ze steeds waar ze het verhaal vandaan haalde en hoe ze het aanpaste. Bijvoorbeeld door gebeurtenissen uit haar eigen leven erin te verwerken, of door de setting lichtjes aan te passen. Soms geeft ze ook eerlijk aan waar ze is vastgelopen en wat haar uiteindelijk hielp het verhaal een goede vorm te geven. Alleen al omwille van deze unieke blik op het métier van de schrijver zou u de bundel moeten lezen.
Maar natuurlijk moet u dit boek ter hand nemen omwille van de bijzondere verhalen. Stuk voor stuk laten ze zien hoe mensen een crisis overwinnen, met hulp van gene zijde. Mysterieuze ontmoetingen met schimmen uit een ver verleden zetten hen vaak weer op het goede spoor. De meeste verhalen zijn mild van toon, maar er zitten ook een paar ouderwets griezelige spookverhalen in. Heerlijk gesitueerd in sfeervolle landhuizen of kleine dorpjes aan ruige kusten. Verteld met klasse, zodat je ondanks de huivering toch verder leest.
Mosse verstaat de kunst om mysterieuze elementen geloofwaardig ten tonele te voeren, zonder overdreven zweverig of esotherisch te worden. Want dat had zomaar gekund en deze valkuil heeft ze vermeden. Natuurlijk zijn niet alle verhalen even sterk, en het toneelstuk op het einde vond ik echt niet goed, maar toch raad ik deze bundel graag aan. Want het opende voor mij een nieuwe wereld: die van de prachtige, mysterieuze volksverhalen. Vertellingen die het verdienen om een nieuw leven te krijgen!
Geïnspireerd door Mosse gaan we deze week op zoek naar een mysterieus voorwerp in ons eigen huis (spannend!) en zaterdag krijgt u van ons een heuse verhalenverkenner cadeau. Zo hopen we u nog extra te motiveren om deze verhalen te gaan lezen. U zal er geen spijt van krijgen!
Reacties
Een reactie posten