donderdag 14 juli 2016

Günter Grass, Mijn eeuw

Men neme een eeuw. Honderd jaar vol breuklijnen en verschuivingen. Tien decennia vol kleine gebeurtenissen en wonderlijke uitvindingen. Dan scherpt men zijn pen, dopt deze in de inkt (sepia voor dat tikje patina) en schrijft voor elk jaar één verhaal.

Zo belandt de lezer voor een radiotoestel en draait aandachtig luisterend aan de knop. Flarden gesprekken zweven voorbij. We horen ongeruste moeders zuchten over hun kinderen (die zich ontpoppen tot nazi, punker of terrorist). Jonge meisjes proberen de charleston onder de knie te krijgen.  Oude heren blikken vol weemoed terug op hun heldendaden in de sport of op het slagveld. We beluisteren enthousiaste commentaren over de komst van de Zeppelin, de TV of en de stohoed, terwijl andere stemmen verbitterd terugblikken op de fouten die ze hebben gemaakt. Voor de fijnproevers spon de auteur af en toe een dun draadje tussen de verhalen. Een klein verbindingslijntje om te laten zien dat de mens nooit zoveel verandert.

Samen met Günter op reis door de turbulente twintigste eeuw. Een uiterst boeiende rit. Zij die de Duitse geschiedenis minder in de vingers hebben (ik beken), missen hier en daar een knipoog. En naar het einde toe neemt de heer Grass iets te vaak zelf het woord, wat jammer is. Maar verder een prachtig boek.

Leesvrienden, vertel mee eens, welk ander boek van Grass moet ik zeker eens lezen?

4 opmerkingen:

  1. Hoi Jacqueline, ik ben niet zo'n fan van Gunter Grass. In 3 romans van hem (De blikken trommel, de rattin en de bot) ben ik begonnen zonder ze uit te lezen. Alleen de roman "In krabbegang" heb ik in zijn geheel gelezen, en dat vond ik een mooi boek, maar niet de absolute top. Groetjes, Erik

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Erik. Bedankt voor je eerlijke commentaar. Ik weet het niet zo goed, misschien toch de Blikken Trommel eens proberen?

      Verwijderen
  2. Zal ik je toch vertellen dat toen Gunter Grass vorig jaar of zo overleed, ik een dag lang gedacht heb dat hij de schrijver was van 'Ik, Ali'? Maar dat was Gunther Wallraff. Tsja, zo goed ben ik dus op de hoogte van Duitse literatuur :-)

    Groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen