maandag 21 juli 2014

Het geheim van Penumbra's boekwinkel


Toen er nog geen internet bestond, lang, héééél lang geleden, waren bibliotheken heilige oorden van kennis. Nieuwe wetenswaardigheden konden enkel met geduld en doorzettingskracht worden opgespoord. In stilte. En met volle concentratie.

Tegenwoordig is heel wat kennis maar een paar muisklikken van ons verwijderd. En denken we dus dat zo ongeveer alles wel met computers kan worden opgelost. Papier en materie? Nergens voor nodig! E-readers, smartphones en tablets zijn de huidige compacte versies van de oude, stoffige boekverzamelingen.

Toch is dit een illusie. Want niet alles moet en kan digitaal. En sommige raadsels lijken enkel met ouderwets breinbreken te kunnen worden opgelost. En laat dat soort mysterie nu eens centraal staan in het boek dat ik deze vakantie met veel plezier (en schaterlachjes) heb gelezen.

Na zijn ontslag bij een internetbedrijfje gaat Clay tijdelijk werken in de boekenwinkel van meneer Penumbra. Hij neemt de nachtshift voor zijn rekening en merkt al snel dat er midden in de nacht heel wat rare snuiters op bezoek komen. In de nieuwe boeken hebben ze geen interesse, wel lenen ze met veel agitatie stoffige oude boeken uit een achterzaaltje. Hier is meer aan de hand, denkt computernerd Clay en hij begint het een en ander te uit te dokteren. Al snel komt hij op het spoor van een eeuwenoud mysterie en samen met zijn bonte vriendenkring raakt hij in de ban van dit raadsel.

Meer verklappen zou echt zonde zijn, dus neem het van mij aan: dit boek is zeer onderhoudend, spannend en bij tijden hilarisch.  Er lopen heel wat vreemde vogels rond in de omgeving van Clay die het verhaal vaak een onverwachte wending geven. Ik moest erg denken aan de sfeer van de film The Big Lobowski, want ook hier is het "Dude" gehalte erg hoog.

Grote literatuur is het niet, nee, maar Sloan geeft  wel een verfrissende nieuwe  draai aan het genre historische thriller. Sinds Dan Brown waren dit soort verhalen meestal erg hard, met veel engerds en wrede folteringen, en weinig realistische weergave van (historisch) onderzoek. Geen bloeddorstige taferelen in Penumbra's boekenwinkel, wel veel humor. De clash tussen digitale wetenschap en ambachtelijk handwerk staat centraal. Met veel knipoogjes, naar Google, de museumwereld en de fantasy-subcultuur.

Kortom: ik vond het geweldig: een historische thriller in een ironisch jasje. Spannend genoeg om het niet te kunnen wegleggen, maar ook grappig genoeg om heel erg ontspannend te zijn. Een ideaal vakantieboek dus, vol vaart en met een boeiende historische achtergrond.

Dit boek werd me ter beschikking gesteld door uitgeverij Lias. Heel hartelijk dank daarvoor! Dit soort boeken zou ik elke week wel in de brievenbus willen vinden...

woensdag 9 juli 2014

De neergang van Madrid (Eduardo Mendoza)





In het dagelijks leven hou ik me bezig met erfgoed en geschiedenis, musea en kunst. En heerlijk bestaan, maar niet bepaald vol spanning en suspense (al zijn er natuurlijk wel tal van historische sensaties!)

Laten we eerlijk zijn: historici en kunstwetenschappers leven zelden op het scherp van de snee. We hebben zelfs de roep bedachtzaam te zijn. Is het daarom dat er tegenwoordig in heel wat “literaire thrillers” ineens dynamische historici opduiken die met gevaar voor eigen leven de kunst en de geschiedenis verdedigen? Robert Langdon van Dan Brown is daar natuurlijk het beste voorbeeld van. (en neen, ontsnappen uit helikopters zit toch nog steeds niet in de basisopleiding tot historicus)

Ook in de neergang van Madrid speelt een kunstkenner de hoofdrol. Anthony Whitefield is echter geen geslepen speurder met atletische allures, maar een erg wereldvreemde, ja zelfs behoorlijk naïeve figuur. In de ban van Velazques reist hij naar Madrid anno 1936 om daar de kunstcollectie van een rijk adellijk geslacht naar waarde te gaan schatten. Natuurlijk wordt hij verliefd op de oudste dochter. En natuurlijk werkt hij zich geweldig in de nesten door bijzonder onprofessioneel zijn neus te steken in zaken die hem niet aangaan.

Een beetje een anti-held dus, en dat is wel een verademing na al het machogeweld van Langdon en consorten. Boeiend is ook de historische context waartegen dit verhaal zich afspeelt: Madrid in volle val. Met extreemrechtse politici, communistische strijders en sluwe generaals. En ons Anthony’ke die daar tussendoor door museumzalen drentelt en mijmert over de schilderkunst.

Een fijn en ontspannend en tegelijkertijd ook intelligent boek om te lezen. Net wat ik nodig had in de pre-vakantieweken. Maar soms raakte ik ook in de war: want er zitten wel heel veel personages in en die lijken ook allemaal zo op elkaar (ja, ik ben zo’n luie lezer die een lijst met namen achterin het boek wel kan waarderen)

Kortom: een boek voor mensen die graag een historische thriller in de ware zin van het woord willen lezen, en die wel tegen een beetje satire kunnen. 

Meer van dattem? Lees dan ook de uitstekende speurdersboekenvan Iain Pears.