woensdag 26 juni 2013

Forever young?



Zaterdag is tante weer eens gaan dansen. Jubeldejubel. O, de ware dancing queen in ons kwam helemaal boven. Dit ondanks meewarige blikken van jonge luiden aan de zijkant. En ondanks stramme leden en houterige pas  ’s anderendaags: het was heerlijk.

Neuh, ouder worden is voor ons niet zo’n last. De kraaienpootjes rond onze ogen zijn immers lachrimpeltjes, beste lezer! Geen probleem dus. Ok, we besmeren die dagelijks kwistig met nachtcrème, want we willen natuurlijk wél in schoonheid oud worden. Maar eeuwig jeugdig, strak en dun blijven, dat hebben we al lang opgegeven, gelukkig. 

Ouder worden heeft immers voordelen. We hebben al wat achter de rug, relativeren beter en bouwden zowaar wat levenskennis op. En dat merk je vooral als je een boek herleest: plots identificeer je je met andere personages dan voorheen en vallen andere verhaallijnen je op. Alsof je de wereld met andere ogen bekijkt.

Deze week kwam het bovenstaande wonderwel samen in ons lectuurpakket. Want na enige teleurstellende uren met hedendaags werk, doken we opnieuw in een klassieker van formaat. En al na een blad of twee werden we meegesleept door het fantastische verteltalent van Oscar Wilde.

Voor wie het niet zou kennen: het boek gaat over een knappe, ongerepte en vooralsnog onschuldige jongeman, genaamd Dorian Gray, die zijn portret laat schilderen. Getroffen door de schoonheid ervan, wenst hij dat hij altijd zou kunnen blijven wie hij is en dat het portret in zijn plaats oud zou worden.

Sommige wensen kan je beter niet hebben, zo blijkt, want deze komt uit. Dorian raakt op het slechte pad, geeft zich over aan feesten, braspartijen en bedrog, breekt menig vrouwenhart en trapt op menig herenziel. Maar geen enkel verdorven trekje ontsiert zijn gelaat, geen enkele buikvorming is te bespeuren, geen wijkende haarlijn, geen bloeddoorlopen oogbol. Het schilderij daarentegen zet het morele en lichamelijke verval ongenadig in de verf. Dorian wil dat natuurlijk niet weten en verstopt het schilderij op zolder, om schaamteloos hedonistisch door het leven te dartelen. 

Hoewel dit boek uit 1891 stamt, is het zeer fris en geweldig meeslepend. Oscar Wilde zit niet verlegen om one liners en zeer veel zinnen uit het boek zijn dan ook perfect twitterbaar! Weelderige decors, doortrapte karakters en somptueuze banketten: het boek is er vol van. Een pleidooi voor ongeremde passie en genotszucht, zoals men na het verschijnen ervan dacht?

Geenszins, want het loopt niet goed af met onze Dorian. Schoonheid en morele hoogstaandheid zijn geen synoniemen, zo merkt hij al snel. Het boek bevat een aantal indrukwekkende passages waarin Dorian lijkt te vatten dat hij niet op de goede weg is. Helaas weet zijn gewiekste vriend Henry hem telkens weer om te praten. Subtiel, doortrapt en eigenlijk: geméén. De psychologische bocht die Dorian neemt in deze hoofdstukken is werkelijk magistraal omschreven: wat mensen zichzelf met drogredeneringen allemaal wijs kunnen maken.

Ja, het was smullen van dit boek en we hebben expres extra traag gelezen. Om de fantastische zinnen beter te laten doordringen en om tussendoor verder na te denken over Dorians pogingen zijn wandaden te ontkennen. Ooit lazen we dit boek als verplichte kost op de universiteit, en waren we zelf jong en onbezonnen. Toen was het vooral een mooi verhaal. Nu, na heel wat watertjes te hebben doorzwommen heeft dit boek voor ons zoveel meer diepgang gekregen. Het was genieten van de eerste tot de laatste pagina! 

Kortom: neem af en toe eens een oudje ter hand: want, het zijn niet alleen de jonge, hedendaagse boeken die de moeite waard zijn!

12 opmerkingen:

  1. Dorian Gray, ach, dat brengt herinneringen terug. Ik was 17 toen ik die las (ik ging door een Oscar Wilde fase toen) en ik was zó onder de indruk. Misschien moet ik die ook maar weer eens herlezen.

    groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zeker doen Bettina! Ik vraag me nu wel af welk boek van Wilde ik nu zou kunnen lezen. Hebje tips vanuit je Wilde-fase?

      Verwijderen
    2. Ik kan me niet zo heel veel meer herinneren, maar volgens mij vond ik het toneelstuk 'Lady Windermere's fan' wel heel grappig. (ik pak nu mijn verzamelde werk erbij, en zie dat hij ook heel wat korte verhalen geschreven heeft, die lijken me ook er leuk.) Keuze genoeg!

      groetjes,

      Verwijderen
  2. Wie zijn toch die mensen met wie je alsmaar zit te lezen? We = Theetante en.....Theetante?? ;-)
    Tja die klassiekers, ik had ook het voornemen meer klassiekers te lezen, maar het lukt mij niet zo goed, ik pak toch (gemakzuchtig?)steeds liever een hedendaagse roman. Nou ja, je blogpost is een stimulans om het toch weer te proberen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hi, hi! De kat leest vaak mee en ook de bibliothecaris leest vaak dezelfde boeken. Maar dat zijn drogredenen. Nu ik erbij nadenk heb ik iets tegen het woordje ik? We schept wat meer afstand? Ik weet het niet! Gelukkig stimuleren WE je wel om nog eens een klassieker te lezen!

      Verwijderen
    2. Ik dacht gewoon aan het majesteitelijk meervoud...

      groetjes,

      Verwijderen
  3. Goh, ja, wij zijn gewoon een hele chique tante! (Met gouden theelepels en zo'n suikertangetje!)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dit boek heb ik lange tijd geleden ook met veel plezier gelezen. Andere aanraders van Wilde: het toneelstuk The Importance of Being Earnest natuurlijk. Dat is zó leuk, zó witty, zo ontzettend Oscar Wilde. Maar Lady Windermere's Fan is ook een echte aanrader, zoals Bettina al aangeeft. En als lang kort verhaal beveel ik The Canterville Ghost aan, een geslaagde parodie op het spookverhaal.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat fijn, zoveel leestips, ik ga zeker op zoek! Bedankt Anna

      Verwijderen
  5. ik moet toch altijd aan het geurige begin denken als ik aan dit boek denk. zal het graag weer eens herlezen..

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja, heerlijk, die weelderige bloemen in het boek!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Prachtig boek. Ik heb er toen ik het las ook van genoten. Blijft echt tijdsloos.

    BeantwoordenVerwijderen