dinsdag 24 januari 2012

De goden zijn tegen (hopeloos verkikkerd, 11)


[Wat vooraf ging: Frederika raakte helemaal in de ban van macho Draco, een gespierd type met boeiende kaakgewrichten. Ferdinand zag het vanachter zijn boek met lede ogen aan]

"#@|##@#!" kreunde Ferdinand, "net nu ik mijn zwemband eindelijk uit heb, gebeurt er dit!" Hij legde zijn boek aan de kant en maakte zich op voor een potje ware dramatiek, klassieke tragedie en doorwinterde passie...

Hier gaan we, onze excuses bij voorbaat voor de overacting

Ferdinand balde zijn vuisten en verwenste de goden: "Jullie stelletje lummelaars op de Olympus, kunnen jullie wel? Moesten jullie nu echt de helmboswuivende, strak in het vel zittende Draco op mijn pad sturen? En mijn schone Helena laten afsnoepen? Was dat nu echt nodig? Ja, jullie zitten nu natuurlijk te grinniken en grijzend van jullie nectar en ambrozijn te nippen. Smalend om die kleine sterveling van een kikker die er zo fijn is ingetrapt! Hahaha, hééééééél grappig hoor! En wat willen jullie nu dat ik doe? Een oorlog ontketenen zoals destijds in Troje? Radeloos rondzwerven zoals Odysseus? Ik dacht het niet, IK DACHT HET NIET. Ik teken protest aan, ik ZIN OP WRAAK"

Zo, dat was eruit. Het luchtte op. Een beetje. Vrij weinig eigenlijk. En dus dacht Ferdinand: misschien skype ik best nog even met den Dave. Die weet vast raad in deze ellende.

[NVDR: Een van de redactieleden heeft nog aan den unief gestudeerd en wilde daar graag eens mee uitpakken. Dat is dus bij deze gebeurd. Zij wilde nog pedant toevoegen "dat de keuze voor Homerus een postmodern knipoogje is, aangezien aan deze auteur tevens de Batrachomyomachia wordt toegeschreven, oftewel: de strijd tussen de kikkers en de muizen". Ja, gaaaaaaaaaap, nu weten we het wel! Die intellectuelen ook. Bon, dit moment de gloire is achter de rug, morgen weer terug naar de realiteit van deze soap met een optreden van de alom bejubelde Dave!]

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen