woensdag 14 december 2011

parallel universum

In deze donkere, natte dagen vol kou en somber nieuws zou tante graag éven in een parallelle wereld duiken. Liefst eentje met kabouters en elfjes, of met rijstpap en gouden lepeltjes. Een wereld bovendien waarin zij een betere versie van zichzelf kan neerzetten: Teawoman! Superlenig, snel, ongelofelijk moedig én piekerloos redt zij de wereld van somberte en ochtendhumeur!

O, wat moet dat heerlijk zijn zomaar even door een magisch poortje te stappen, en hup als upgrade van jezelf het wonderland in. Tante droomt ervan net zoals Eric van het klein insectenboek, Harry Potter of de kinderen van Narnia onverwachts een parallel universum te ontdekken!

Maar, helaas, ondergetekende beschikt niet over kasten met betoverde deuren, of schilderijen waar je zo maar even in kan klimmen. Ook toverdrankjes heeft ze niet tot haar beschikking (thee heeft veel gaven, maar geen magische!). Theetante moet het dus met minder extravagante escapades stellen. En daarom ontsnapt ze wel eens met een goed boek, een spannende serie of een pietepeuterig prutswerk op de naaimachine. Het is dan misschien niet feëriek of avontuurlijk, en ook Teawoman-competenties komen er niet aan te pas. Maar, het is wel heel erg zelfverwennend en ontspannend en dat mag ook eens een keertje!

Maar tegenwoordig kan zij haar escapisme volledig botvieren in de stad! Met kerstversiering, Gluhweingeur, ho-ho-ho kerstmannen en stemmige koortjes worden de anders zo gewone straten getransformeerd tot een upgrade van zichzelf. De stoepen glimmen … en de mensen ook! Een soort parallel wonderlandje dus, en je hoeft er alleen maar je voordeur voor open te trekken.

Natuurlijk, echte Cultuurminnaars (met grote C) halen minachtend hun neus op voor dergelijk “gezwijmel”. Zij vinden al die nepsneeuw, die plastic kerstbomen en die jingle bells zo nep, zo kitcherig en zo’n zelfbedrog. Tja, daar zit wel iets in, maar tante kan daar niet zo van wakker liggen! Eens per jaar een laagje glitter over de stad, dat moet toch kunnen? Gewoon één maandje “superstad” is toch niet zo overdreven?

U snapt het al: theetante loopt tegenwoordig dromerig rond in de stad (en negeert andere parallelle universa als de beurs en de waarde van de euro). Ze vraagt zich ondertussen wel af: wat is uw favoriete ontsnappingsroute?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen